Uzasadnienie
Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II OW 8/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie został wyznaczony do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] w B. w likwidacji, Stowarzyszenia [...] w B., Stowarzyszenia [...] w B. i Fundacji [...] w B. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 1105/13.
Skarżący zarzucili wymienionym we wniosku sędziom i referendarzom stronniczość (k. 12v akt II SA/Bk 1105/13).
Ze złożonych na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oświadczeń sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku: Grażyny Gryglaszewskiej, Mieczysława Markowskiego, Jacka Pruszyńskiego, Małgorzaty Roleder, Urszuli Rymarskiej, Anny Sobolewskiej – Nazarczyk, Wojciecha Stachurskiego, Elżbiety Trykoszko, Danuty Tryniszewskiej – Bytys, Mirosława Wincenciaka, a także referendarzy: Tomasza Oleksickiego i Barbary Romańczuk, złożonych w związku z wnioskiem skarżących, wynika, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia, ponieważ nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a.
Z kolei wymienieni we wniosku sędziowie: Ireneusz Darmochwał, Piotr Pietrasz, Sławomir Presnarowicz i Stanisław Prutis nie złożyli oświadczeń, ponieważ nie orzekają w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku (k. 33 akt II SA/Bk 1105/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżących o wyłączenie sędziów: Grażyny Gryglaszewskiej, Mieczysława Markowskiego, Jacka Pruszyńskiego, Małgorzaty Roleder, Urszuli Rymarskiej, Anny Sobolewskiej – Nazarczyk, Wojciecha Stachurskiego, Elżbiety Trykoszko, Danuty Tryniszewskiej – Bytys, Mirosława Wincenciaka, a także referendarzy: Tomasza Oleksickiego i Barbary Romańczuk, nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego, zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Wniosek ten powinien zatem wskazywać okoliczności lub dowody uprawdopadobniające istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca, składając ów wniosek, powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.
W myśl art. 24 § 1 p.p.s.a., przepisy o wyłączeniu sędziów stosuje się odpowiednio do referendarza sądowego.
Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżących, należy podnieść, że w świetle powołanych przepisów prawa nie jest on zasadny. Skarżący nie wskazali bowiem przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów i referendarzy. Tymczasem samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów i referendarzy postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 p.p.s.a., ich wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania sędziów i referendarzy (postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex 440113).
Sformułowane przez stronę skarżącą zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów i referendarzy.
W sprawie nie zachodzą też przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., powodujące wyłączenie sędziów bądź referendarzy z mocy samej ustawy.
Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił wniosek o wyłączenie wymienionych wyżej sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Natomiast postępowanie w zakresie wniosku skarżących o wyłączenie sędziów: Ireneusza Darmochwała, Piotra Pietrasza, Sławomira Presnarowicza i Stanisława Prutisa, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż sędziowie ci nie orzekają w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku.
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.