Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 225/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę wniesioną przez Stowarzyszenie "[...]" w B. na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia "[...]" w przedmiocie uznania za bezzasadne zażalenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w H. Powyższe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 kwietnia 2012 r.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego) Stowarzyszenie "[...]" w B. wniosło o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznania niniejszej sprawy. Wymienionym sędziom oraz referendarzom strona skarżąca zarzuciła, iż orzekając w sprawach z wniosków Stowarzyszenia działali na jego niekorzyść, prawdopodobnie z naruszeniem prawa, np. odmawiając Stowarzyszeniu prawa do bezpłatnej pomocy pełnomocnika z urzędu i całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r. (sygn. akt II OW 124/12) Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności wniosku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 w związku z art.64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270), sąd odrzuca wniosek jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej.
Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 225/12 (k.44) na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia "[...]", sygn. akt "[...]", Stowarzyszenie "[...]" w B. zostało rozwiązane i zarządzono jego likwidację. Orzeczenie to stało się prawomocne wobec oddalenia przez Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy w Białymstoku VII Wydział Gospodarczy apelacji wniesionej przez Stowarzyszenie (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII Ga 53/12).
Należy zauważyć, iż rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności, pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym także wierzytelności oraz roszczenia wobec niego. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Jednakże działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Przyjmuje się, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło – art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000 r., s. 77 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., sygn. akt II OZ 263/12).
Mając na uwadze powyższe, należy zatem stwierdzić, iż w dacie złożenia wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy, tj. 12 czerwca 2012 r., Stowarzyszenie "[...]" w B. nie posiadało już zdolności sądowej wobec uprawomocnienia się postanowienia o jego rozwiązaniu z dniem 20 kwietnia 2012 r. Tym samym, Stowarzyszenie nie posiadało zdolności do występowania przed sądem administracyjnym jako strona.
W związku z powyższym, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.