Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek Stowarzyszenia "[....]" o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 656/12, w którym zawarto również wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości.
Na postanowienie to wymienione Stowarzyszenie złożyło zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako:" p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie odrzucenie zażalenia jest konieczne z uwagi na wniesienie tego środka odwoławczego przez podmiot nie posiadający zdolności sądowej. W aktach sprawy o sygn. akt II akt II SA/Bk 556, której dotyczy wniosek Stowarzyszenia o wznowienie postępowania, w którym to postępowaniu (sygn. akt II SA/Bk 656/12) skarżące Stowarzyszenie złożyło wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Białymstoku, znajduje się odpis prawomocnego postanowienia VII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 20 kwietnia 2012 r., z którego wynika, że skarżące Stowarzyszenie zostało rozwiązane.
Rozwiązanie stowarzyszenia na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.) przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego, z tego względu likwidator przeprowadza likwidację stowarzyszenia. Podkreślić należy, że działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Należy zatem przyjąć, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (zob. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., II OZ 263/12).
Powyższe oznacza, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stosownie do art. 25 § 1 i § 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym. W konsekwencji czego, wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest zażaleniem niedopuszczalnym z innych przyczyn i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Brak zdolności sądowej wyklucza także możliwość skutecznego wniesienia przez Stowarzyszenie (w likwidacji) wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stąd też, złożony w niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.