Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 maja 2010 r. F.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o wymierzenie Radzie Gminy w Ś. grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.).
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy stwierdziła, że wniosek jest bezzasadny, gdyż akta sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 13 maja 2010 r.
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
Przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., od którego na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42).
Zarządzeniem z dnia 19 maja 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 24 maja 2010 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 31 maja 2010 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego złożonego wniosku mimo pouczenia, iż spowoduje to jego odrzucenie. W dniu 27 maja 2010 r. skarżący wniósł o cofnięcie wniosku, podając, że skargę przekazano do Sądu w dniu 13 maja 2010 r.
Należy zauważyć, że cofnięcie skargi (wniosku wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne) jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007).
W tym stanie rzeczy wniosek podlegał odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.