Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) – dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wykładnia gramatyczna powyższego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. (postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011r., II OSK 260/10, LEX nr 992532). Inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia. (postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2010r., I OZ 962/10, LEX nr 742213).
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że błąd Sądu polegający na oznaczeniu orzeczenia z dnia 23 czerwca 2015r., II SO/Ol 8/15 jako "wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej", zamiast jako "postanowienie" ma charakter oczywistej omyłki, o czym stanowi wprost art. 55 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Błędne zatytułowanie orzeczenia nie stanowi istotnego naruszenia prawa i nie wpływa na treść rozstrzygnięcia. (postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2009r., II OZ 548/09, LEX nr 552896).
W związku z tym, iż w niniejszej sprawie w komparycji wystąpił oczywisty błąd pisarski w oznaczeniu orzeczenia, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia