Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 sierpnia 2022 r. M. P. (zwany dalej także wnioskodawcą) złożył na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a.", wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie Staroście Kędzierzyńsko-Kozielskiemu (zwanemu również organem) grzywny w wysokości 15.000 zł. Wnioskodawca wskazał, że żądanie składa "z powodu niewyrejestrowania samochodu osobowego powoda [...] 24 lata po sprzedaży czyli braku działań nadzorczych nad podległymi pracownikami". Wnioskodawca w piśmie z dnia 3 sierpnia 2022 r. zwrócił się też - wobec braku środków finansowych - o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Opisany wniosek o ukaranie grzywną został zarejestrowany w repertorium sądowym pod sygn. akt II SO/Op 11/22. Z kolei wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 60/22. Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2023 r. tut. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na bezzasadność jego wniosku o wymierzenie grzywny.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski domagał się oddalenia wniosku. Przypomniał, że M. P. wystosował do Starostwa Powiatowego w Kędzierzynie-Koźlu pismo w sprawie danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPIK). Podkreślił, że w piśmie z dnia 18 października 2021 r. poinformował wnioskodawcę, iż zgłoszenie dotyczące zbycia pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] figuruje w archiwalnych rejestrach i zostało odnotowane w dniu 19 lutego 1998 r. przez Biuro Komunikacji Urzędu Rejonowego w K., zatem nie może być mowy o zarzucanej 24-letniej zwłoce w nierozpatrzeniu wniosku o wyrejestrowanie samochodu. Zaznaczył również organ, że CEPIK istnieje dopiero od roku 2004 i z tej przyczyny omawiane zgłoszenie nie figuruje w obecnym systemie teleinformatycznym, zaś przepisy nie nakazują organowi uzupełniania archiwalnych wpisów.
Ponadto Starosta podniósł, że powiadomił wnioskodawcę, iż administratorem danych CEPIK jest Minister Cyfryzacji, do którego należy kierować wnioski o udostępnienie żądanych danych. Dodał jeszcze organ, że w związku z licznymi interwencjami wnioskodawcy przychylił się do jego prośby i odnotował w CEPIK w dniu 29 listopada 2021 r. archiwalne zgłoszenie zbycia przedmiotowego pojazdu.
Sądowi jest urzędowo wiadome, że w sprawie ze skargi M. P. o sygn. akt II SAB/Op 3/22 tut. Sąd postanowieniem z dnia 19 lipca 2022 r. odrzucił skargę na bezczynność Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego w przedmiocie wyrejestrowania z bazy Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Sąd uznał bowiem, że przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi stanowiła okoliczność jej wniesienia w dacie, w której organ zakończył już postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego. Dowodził, że poza sporem jest to, iż na prośbę M. P. odnotowano w dniu 29 listopada 2021 r. - jako archiwalne - zgłoszenie zbycia pojazdu.
Jednocześnie, co podkreślił Sąd, pojazd [...] nie został wyrejestrowany w trybie art. 79 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a także nie było podstaw do zgłoszenia jego zbycia w trybie art. 78 ust. 2 tej ustawy. Pomimo tego, dokonując 29 listopada 2021 r. archiwalnego zgłoszenia zbycia pojazdu, organ załatwił tym samym wniosek skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny z powodu niewyrejestrowania samochodu osobowego skarżącego podlega odrzuceniu.
Kwestie stanowiące podstawę wszczęcia postępowania sądowego na wniosek o wymierzenie organowi grzywny regulują stosowne przepisy P.p.s.a. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wedle art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe, zatem na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. należy do niego stosować odpowiednio przepisy o skardze, w tym o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., czyli z uwagi na jej niedopuszczalność z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a P.p.s.a. Wniosek taki musi również spełniać wymagania przewidziane dla pism procesowych, tj. powinien zawierać m.in. osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), a więc precyzyjnie wskazywać czego dotyczy. W przypadku omawianego wniosku należy podać, w której sprawie nie przekazano do sądu skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę.
W niniejszej sprawie pismo z dnia 3 sierpnia 2022 r. nazwane: "Wniosek o wymierzenie grzywny" zawierało żądanie ukarania Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego grzywną za niewyrejestrowanie samochodu osobowego [...], 24 lata po sprzedaży, oraz za brak działań nadzorczych nad pracownikami. Pomimo powołania przez wnioskodawcę jako podstawy żądania art. 55 P.p.s.a., przedmiotowy wniosek nie odnosi się do nieprzekazania skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę do sądu administracyjnego. M. P. domaga się natomiast ukarania organu za 24-letnią zwłokę w wyrejestrowaniu pojazdu, polegającą na niewpisaniu faktu zbycia pojazdu do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, oraz za brak w tej sprawie nadzoru nad podległymi pracownikami. Żądanie takie nie może jednak stanowić przedmiotu wniosku o ukaranie grzywną w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Jak bowiem wyraźnie stanowi powołany przepis, grzywna ta jest wymierzana jedynie w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków określonych w przepisie art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli - co należy powtórzyć - nieprzekazania w terminie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarżący nie podniósł, że organ nie wypełnił obowiązków w tym zakresie, w szczególności nie wskazał, że wniósł skargę, która nie została przekazana do Sądu.
Z przedstawionych względów uznać należało, że wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie nie dotyczy przypadku określonego w przepisach i nie może on zostać rozpoznany merytorycznie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zaistniały zatem przesłanki do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.