Uzasadnienie
M. P. (zwany dalej także: "wnioskodawcą") pismem z dnia 6 sierpnia 2022 r. złożył, działając na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o ukaranie grzywną w wysokości 3.000 zł Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu. Jako powód żądania wnioskodawca wskazał "[...] zagubienie skargi powoda z 15.04.2021 i brak właściwych działań administracyjnych". Kolejnym pismem, tym razem z dnia 13 września 2022 r., wnioskodawca zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wobec braku środków finansowych.
Opisany wniosek o ukaranie grzywną został zarejestrowany w repertorium sądowym pod sygn. akt II SO/Op 9/22.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2022 r., wezwano wnioskodawcę do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych wniosku z dnia 6 sierpnia 2022 r., przez wskazanie numeru PESEL wnioskodawcy. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Wezwania powyższe zawierały pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych wniosku w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie wniosku. Zostały one doręczone wnioskodawcy w dniu 13 września 2022 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por., k-35 akt).
Odpowiedzi na powyższe wnioskodawca udzielił w piśmie z dnia 13 września 2022 r. (data nadania: 15 września 2022 r., por. stempel na kopercie, k-34 akt). Wskazał w nim swój nr PESEL, a także zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na brak środków finansowych.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 76/22.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2022 r., sygn. akt II SPP/Op 76/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., z uwagi na oczywistą bezzasadność złożonego wniosku o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny, należało odrzucić.
Podstawę wszczęcia postępowania sądowego na wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi do sądu określają stosowne przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).
Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy (skargi) jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Powinien zatem spełniać wymagania przewidziane dla pism procesowych, w tym powinien zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), a więc precyzyjnie wskazywać, czego dotyczy. W przypadku wniosku o ukaranie grzywną za nieprzekazanie kompletnych akt sądowych (skargi) powinien on wskazywać, w której sprawie nie przekazano akt administracyjnych do sądu wraz ze skargą.
W niniejszej sprawie pismo z dnia 6 sierpnia 2022 r. nazwane: "Wniosek o wymierzenie grzywny" zawierało wskazanie, że organ nie przekazał do tut. Sądu skargi pochodzącej z dnia 15 kwietnia 2021 r. i nie podjął właściwych działań administracyjnych. W ocenie Sądu, pomimo powołania przez wnioskodawcę art. 55 P.p.s.a. jako podstawy żądania, przedmiotowy wniosek nie dotyczy skargi do sądu administracyjnego. Wskazywane przez wnioskodawcę jako skarga do sądu pismo z dnia 15 kwietnia 2021 r., zostało bowiem skierowane wyłącznie do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu i w piśmie tym M. P. złożył na ręce ww. Dyrektora skargę na działania podległego pracownika (Z-cy Dyrektora PUP) za niedopełnienie obowiązków urzędnika państwowego i przekroczenie tych obowiązków. Zarzucił ww. pracownikowi odpowiadanie na pisma wnioskodawcy z dnia 5 marca 2021 r. i 7 kwietnia 2021 r. pomimo braku takich kompetencji, a także za próby zmuszenia wnioskodawcy "[...] do uznania roszczenia (przedawnionego) oraz niedopełnienia obowiązków łamiąc zapisy k.c., k.p.c. oraz k.p.a." Podkreślenia zatem wymaga, że z pisma z dnia 15 kwietnia 2021 r. w żaden sposób nie wynika, że stanowi ono skargę do sądu administracyjnego.
Wręcz przeciwnie, pismo skierowane jest do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu i zawiera zarzuty pod adresem jednego z pracowników Urzędu. Powyższe wskazuje, że pismo z dnia 15 kwietnia 2021 r. stanowi tzw. skargę powszechną o jakiej mowa w art. 227 K.p.a. i zresztą zostało tak potraktowane przez Dyrektora PUP, który pismem z dnia 28 maja 2021 r., działając na podstawie art. 237 § 3 K.p.a. uznał wniesioną przez M. P. skargę za bezzasadną. Z akt sprawy wynika, że odpis pisma z dnia 28 maja 2021 r. został doręczony skutecznie M. P. w dniu 7 czerwca 2021 r. (k-13 akt).
Dostrzeżenia zatem wymaga, że przedmiotem wniosku o ukaranie grzywną - co wywiedziono już wyżej - może być nieprzekazanie skargi (wraz z aktami administracyjnymi sprawy) do sądu administracyjnego, a nie - skargi powszechnej na działania pracownika. Na niezałatwienie sprawy przez organ w terminie, służą stronom inne środki prawne, w tym skarga na bezczynność organu. Notabene, Sądowi jest wiadome z urzędu, że M. P. z takich uprawnień już korzystał, składając skargi do tut. Sądu na bezczynność w zakresie nierozpoznania jego wniosku o umorzenie należności z tytułu pobrania nienależnych świadczeń dla bezrobotnego (np. sprawa II SAB/Op 41/21).
Wyjaśnić także należy, że tut. Sądowi znane są poglądy wyrażane przez sądy administracyjne na tle art. 55 § 1 p.p.s.a., że nawet uzasadnione przekonanie organu, że skarga sądowoadministracyjna jest niedopuszczalna, bo sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych - nie zwalnia tego organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 września 2021 r., sygn. akt III OZ 630/21). W ocenie tut. Sądu przedstawione stanowisko nie odnosi się jednak do stanu faktycznego niniejszej sprawy i nie znajduje w niej zastosowania. Skarga-pismo z dnia 15 kwietnia 2021 r., której nieprzekazanie jest przedmiotem sprawy, nie jest bowiem skargą do sądu administracyjnego. Świadczy o tym fakt - co jeszcze raz wymaga podkreślenia, że została ona skierowana do Dyrektora PUP Kędzierzyn-Koźle (a nie sądu administracyjnego) i zawiera zarzuty odnoszące się do działania jednego z pracowników tego Urzędu.
Z podanych względów uznać należało, że wniosek o ukaranie grzywną w niniejszej sprawie nie dotyczy nieprzekazania skargi skierowanej do sądu administracyjnego (bo taka do sądu nie została skierowana) lecz skargi rozpatrzonej w odmiennym trybie skargowym uregulowanym przepisami K.p.a. Tym samym, wniosek o ukaranie grzywną nie może zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, bowiem zaistniały przesłanki do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Sąd nie wzywał ponownie wnioskodawcy - po odmownym rozpoznaniu jego żądania zwolnienia od opłat sądowych - do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny, mając na uwadze art. 222 p.p.s.a., w świetle którego nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji.