Uzasadnienie
P. B. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego w [...] grzywny w związku z nieprzekazaniem przez ten organ jego skargi z dnia 10 czerwca 2010r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę do tut. Sądu.
Wobec faktu, iż wniosek ten zawierał brak formalny, wezwano składającego go do jego uzupełnienia poprzez przedłożenie jednego egzemplarza jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Zaznaczono, iż czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania oraz wskazano rygor w postaci odrzucenia wniosku mający zastosowanie w razie nie uczynienia zadość wezwaniu.
Wezwanie doręczono P. B. w dniu 2 sierpnia 2010r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jego odbioru przez adresata.
Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 9 sierpnia 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a., organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ma obowiązek przekazać sądowi tę skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie 30 dni od daty jej złożenia.
W razie, gdy nie zastosuje się do wskazanego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny.
W orzecznictwie sądowym przesądzono, iż wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a. (tak: uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.04.2008r. sygn. akt II FPS 1/2008, ONSAiWSA 2008/3 poz. 42).
Zgodnie z art. 64 § 2 P.p.s.a., wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Jednym z tego rodzaju wymogów jest – w świetle art. 47 P.p.s.a. - konieczność dołączenia do niego odpisu celem doręczenia go następnie organowi.
Konsekwencją niezastosowania się do wezwania w zakresie uzupełnienia powyższego braku wniosku jest jego odrzucenie. Wedle bowiem art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe regulacje prawne oraz okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wniosku P. B. nie można merytorycznie rozpatrzyć. Składający go nie uzupełnił bowiem jego braku, tj. mimo stosownego wezwania w tym zakresie nie przedłożył Sądowi jednego egzemplarza jego odpisu.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64 § 2 i § 3 P.p.s.a.