Uzasadnienie
J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu grzywny w związku z nieprzekazaniem przez ten organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie akt sprawy ze skargi J. T. na postanowienie powyższego organu z dnia [...] września 2008r. znak: [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 16 marca 2009r. skarżący wezwany został do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego.
Po rozpoznaniu zażalenia J. T. na wskazane zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009r., sygn. akt I OZ 363/09.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 25 maja 2009r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącego do wykonania Jego poprzedniego zarządzenia z dnia 16 marca 2009r.
To ostatnie zarządzenia zostało doręczone J. T. dnia 29 maja 2009r., na co wskazuje podpis wyżej wymienionego na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru.
Termin do zastosowania się do treści wezwania upłynął względem skarżącego bezskutecznie dnia 5 czerwca 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
To, iż wniosek o wymierzenie organowi grzywny złożony w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi wniosek w rozumieniu art. 230 P.p.s.a. przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 kwietnia 2008r., sygn. akt II FPS 1/08.
Tym samym, w świetle cytowanego art. 230 P.p.s.a., wniosek taki winien być opłacony.
Stosownie natomiast do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencję procesową nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest konieczność jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Należy także wskazać na art. 64 § 3 P.p.s.a., wedle którego do wniosku wszczynającego postępowanie sądowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż wnioskowi J. T. nie można nadać dalszego biegu. Nie uiścił on bowiem wpisu, o który był wzywany z równoczesnym wskazaniem rygoru na wypadek niezastosowania się do treści wezwania.
Z wyłożonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.