Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 marca 2008 roku W. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi, stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a) jego skargi na bezczynność tego organu w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2002 roku, nr [...].
Celem rozstrzygnięcia o zasadności wniosku Sąd, w oparciu o akta niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt II SAB/Rz21/08, dokonał następujących ustaleń.
Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2007 roku W. R. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2002 roku, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebiegu granic pomiędzy nieruchomościami.
W dniu 27 grudnia 2007 roku W. R. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego argumentując, iż do chwili obecnej nie rozstrzygnięto jego wniosku z dnia 27 stycznia 2007 roku. Ponieważ skargę wniesiono bezpośrednio do Sądu, w dniu 3 stycznia 2008 roku została ona przekazana do organu celem nadania jej biegu zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. Przekazanie skargi przez SKO do Sądu nastąpiło w dniu 28 maja 2008 roku. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 21/08. W dniu 17 czerwca 2008 roku Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie z uwagi na fakt, iż decyzją z dnia [...] maja 2008 roku, nr [...] SKO rozpatrzyło wniosek W. R. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2002 roku.
Ustosunkowując się do wniosku o wymierzenie grzywny organ przyznał, iż w sprawie faktycznie doszło do "znacznej bezczynności". Podano, iż przypadek ten miał charakter incydentalny. Był on następstwem remontu siedziby Kolegium, zmiany jego Prezesa oraz zmiany sprawozdawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny. Jak jednoznacznie wynika z treści art. 55 § 1 P.p.s.a. wyłączną przesłanką wymierzenia na jego podstawie grzywny organowi, jest niezrealizowanie obowiązku, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a więc nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie pozostaje bezsporne, iż ww. podstawy zachodzą. Skarga została przekazana organowi przez Sąd w dniu 3 stycznia 2008 roku. Termin realizacji obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. upływał z końcem dnia 4 lutego 2008 roku. Przekazanie skargi do Sądu nastąpiło w dniu 28 maja 2008 roku, a więc z prawie czteromiesięcznym opóźnieniem.
W ocenie Sądu tak znaczne uchybienie terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy nie może być tłumaczone remontem siedziby organu, zmianą jego prezesa, czy zmianą sprawozdawcy. Sprawą organu jest tak zorganizować jego pracę, by czynności jurysdykcyjne podejmowane były terminowo. Powołane okoliczności niewątpliwie nie miały charakteru nagłego, stąd wiedząc o nich wcześniej organ winien był wykazać się większą zapobiegliwością.
Przy wymiarze grzywny Sąd wziął również pod uwagę fakt, iż po złożeniu wniosku w niniejszej sprawie, organ załatwił sprawę, której dotyczyła skarga z dnia 27 grudnia 2007 roku.
Stosownie do treści art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Uwzględniając, iż w drugiej połowie 2007 roku przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej wynosiło 2 417,63 złotych (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2007 r. i w drugim półroczu 2007 r., publ. M.P 2008 r., Nr 16, poz. 181) Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 2500 złotych.
W ocenie Sądu grzywna tej wysokości uwzględnia wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, że organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Mając na uwadze całość powyżej przytoczonych okoliczności Sąd w oparciu o art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w związku art. 200, art. 205 § 1, 209 i art. 210 § 2 P.p.s.a.