Uzasadnienie
W dniu 6 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego) D. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W rubryce nr 3 urzędowego formularza PPF wskazał jako przedmiot zaskarżenia: postanowienie o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie I C [...] oraz skargę na orzeczenie referendarza. W powołanym przedmiocie do dnia dzisiejszego nie wpłynęła skarga do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie z art. 247 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09 – publ. Lex nr 573308).
Przy czym przesłanka oczywistej bezzasadności skargi znajduje także zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiot zaskarżenia nie mieści się w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Tego rodzaju sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie.
Nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że skarga D. R. dotycząca sprawy I C [...] prowadzonej przed Sądem Rejonowym w S. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ jej rozpoznanie nie leży w kognicji sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne kontrolują akty lub czynności albo bezczynność organów administracji publicznej, a nie sądów powszechnych. Stąd sąd administracyjny nie jest uprawiony do objęcia kontrolą postępowania prowadzonego w sprawach cywilnych, w tym postanowienia o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz skargi na orzeczenie referendarza sądu powszechnego. Brak jest bowiem przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że w sprawie wystąpiła przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., uniemożliwiająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 247 p.p.s.a. należało odmówić przyznania prawa pomocy.