Uzasadnienie
H. C. w dniu [...] r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia [...] r. na bezczynność Starosty w przedmiocie ustalenia odszkodowania.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że skarga została nadana w dniu [...] r. i do dnia złożenia wniosku nie została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Stanowi to o rażącym niewypełnieniu przez organ obowiązków nałożonych ustawą o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Starosta w piśmie z dnia [...] r. będącym odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny wniósł o odstąpienie od jej wymierzenia.
Starosta wyjaśnił, że powodem nie przekazania skargi w terminie były okresowe problemy organizacyjno-kadrowe w Starostwie Powiatowym, związane z wymianą informacji - przekazaniem skargi z Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego osobie wykonującej w organie zadania obsługi prawnej, spowodowane przejściem na emeryturę osoby odpowiedzialnej w ww. Wydziale za skompletowanie i przekazanie dalej skargi wraz z odpowiedzią. Wprawdzie, jak wynika z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie sygn. akt II OZ 21/13, zasłanianie się problemami wewnętrznymi występującymi w działalności organu nie stanowi, powodu do odstąpienia od wymierzenia grzywny, ale tylko wówczas, gdy bezczynność organu w przesyłaniu skargi sądowi trwała długo i nie została przerwana, pomimo wezwania organu przez sąd do przesłania akt administracyjnych.
W kontekście powyższego, organ zwracił uwagę, że:
- 1. Skarga wraz z odpowiedzią na nią, równocześnie z niniejszym pismem została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
- 2. Niezastosowanie się organu do wniosku skarżącego nie miało charakteru długotrwałego, w szczególności biorąc pod uwagę okres trwający od 4 kwietnia 2015 r. i zaawansowanie korespondencji prowadzonej w tej sprawie przez organ ze skarżącą,
- 3. Naruszenie dokonane przez organ miało charakter incydentalny. Podpisujący niniejsze pismo, prowadząc od wielu lat stałą obsługę prawną organu nie pamięta, aby kiedykolwiek ktokolwiek złożył skargę na bezczynność Starosty, co w sytuacji wydawania w ciągu roku tysięcy decyzji w różnych sprawach zasługuje na uznanie, a przez to wymierzenie kary w niniejszej sprawie czyni niezasadnym tak z punktu widzenia interesu skarżącej jaki i ogólnie rozumianego interesu społecznego.
Wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny organ przesłał do Sądu skargę H. C. z dnia [...] r., która wpłynęła w dniu [...] r. i zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SAB/Sz 62/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, orzeczenie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 297).
Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
W niniejszej sprawie organ przekazał skargę H. C. z dnia [...] r., odpowiedź na tą skargę i akta sprawy wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny w dniu 6 maja 2015 r. (data nadania). Skarga została zarejestrowana w tutejszym sądzie pod sygn. akt II SAB/Sz 62/15. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jak przyznaje organ, upływał w dniu 8 kwietnia 2015 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem niecały miesiąc.
Z treści odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny wynika, że powodem opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu były okresowe problemy organizacyjno-kadrowe w Starostwie Powiatowym.
Zdanie Sądu wskazana okoliczność nie usprawiedliwia zaistniałego opóźnienia w przekazaniu skargi. Należy mieć na uwadze, że opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.
Wobec powyższego Sąd uznał wniosek H. C. za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy jak i czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, do daty jej przekazania przez organ do sądu.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach w pkt 2 sentencji stosownie do art. 200 P.p.s.a.