Uzasadnienie
B. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. o wymierzenie Kuratorowi Oświaty w S. grzywny na postawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniając skargę tym, że organ nie wykonał zobowiązania wynikającego z art. 52 § 2 tej ustawy (prawdopodobny błąd - art. 54 § 2), to jest - jak wynika z uzasadnienia wniosku - nie przesłał skargi (data wpływu do organu [...]) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. za pośrednictwem Kuratora do adresata, ale przekazał skargę do rozpoznania Wojewodzie Z. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, wskazując na jego bezzasadność. Organ stwierdził, iż w jego ocenie właściwym do rozpatrzenia skargi, zgodnie z art. 229 pkt 7 Kodeksu postępowania administracyjnego jest właściwy miejscowo wojewoda jako organ wyższego stopnia i dlatego też, skarga została przekazana Wojewodzie Z. postanowieniem z dnia [...]. Pomimo tego Kurator Oświaty przekazał do Sądu akta sprawy wraz z kserokopią przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) organ, do którego wniesiono skargę, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie zachowanie przez organ terminu przewidzianego w powołanym art. 54 § 2 nastąpiłoby, gdyby przekazanie skargi wraz z wymaganymi dokumentami odbyło się do dnia [...]. Przekazanie do Sądu oryginału skargi B. B. nie nastąpiło do tej pory, brak też jest odpowiedzi na skargę.
Przepis art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Wniosek taki został przez skarżącego wniesiony.
Wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o grzywnie na podstawie art. 55 § 1 ww. ustawy jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w terminie przewidzianym w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że organ nie wypełnił tych obowiązków, istnieje więc podstawa do wymierzenia grzywny.
Za wymierzeniem grzywny i to w wysokości orzeczonej, przemawia to, że organ nadal uważa, iż w skarga winna podlegać załatwieniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia. Należy zauważyć, że dalsze pozostawanie organu w zwłoce z przekazaniem skargi do Sądu zgodnie z art.54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może spowodować rozpoznanie skargi w trybie art.55 § 2 ww. ustawy.
Mając powyższe na uwadze i z mocy powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu.