Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt II SO/Sz 8/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie J.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 lipca 2014 r. wzywające wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. W dniu 6 sierpnia 2014 r. J.C. złożył wniosek o ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu podał, że jest inwalidą II grupy, osobą chorą psychicznie i niepoczytalną, nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego i nie ma żadnego majątku. J.C. nie podał wysokości swoich dochodów, wyjaśnił jedynie, że podtrzymuje wniosek z dnia 31 lipca 2014 r. złożony w sprawie II SA/Sz 322/14. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. odmówił ustanowienia adwokata z urzędu. Odpis postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 23 października 2014 r. Pismem z dnia 25 października 2014 r. J.C. wniósł sprzeciw od ww. postanowienia. a zarządzenie Sądu zobowiązujące wnioskodawcę do nadesłania nowego, uzupełnionego, formularza PPF, J.C. nadesłał prawidłowo wypełniony formularz prawa pomocy, w którym wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Uzasadniając złożony wniosek, skarżący podał, że źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka II grupy w wysokości [...] zł, na dowód czego przedłożył do akt kopie przekazu pocztowego – potwierdzającego wypłatę świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Zdrowotnych na opisaną wyżej kwotę. J.C. oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Poinformował też w uzasadnieniu wniosku o swoim stanie zdrowia; podał, że jest osobą psychicznie chorą i niepoczytalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Tak więc postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 października 2014 r. utraciło moc.
W tej sytuacji, Sąd rozpoznał na nowo wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, uzupełniony o żądanie zwolnienia go od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz sytuację materialną, rodzinną oraz stan zdrowia wnioskodawcy, należy stwierdzić, że wniosek J.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy i został uwzględniony.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.