Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 34/12 odrzucił skargę kasacyjną E. G. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. Przedmiotowym zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wpisano do Dziennika Korespondencji Ogólnej sprawę ze skargi E. G. na decyzję Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] oraz zwrócono skargę wraz z aktami sprawy do organu, w związku z uwzględnieniem jej przez organ (decyzja z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...]) w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a.
Są odrzucając powyższą skargę kasacyjną wskazał, iż ustawa nie przewiduje skargi kasacyjnej na zarządzenie przewodniczącego wydziału, wobec czego, na podstawie art. 178 P.p.s.a. należało uznać ją za niedopuszczalną.
Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 10 lipca 2012 r.
W dniu 3 sierpnia 2012 r. skarżący – radca prawny E. G. wniósł pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna", w którym zakwestionował prawidłowość ww. postanowienia WSA w Warszawie z dnia 4 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono na adres kancelarii skarżącego w dniu 10 lipca 2012 r. Sąd nie pouczył skarżącego o przysługującym mu zażaleniu, gdyż skarżący jest radcą prawnym, a zatem mając na uwadze treść art. 163 § 2 P.p.s.a, Sąd nie ma obowiązku pouczania profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
Skarżący wniósł w dniu 3 sierpnia 2012 r. pismo z zatytułowane "Skarga kasacyjna", jednakże należy mieć na uwadze, że w piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się (zob. B. Gruszczyński w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Wydawnictwo Zakamycze, 2006 r., str. 410), że wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia, na które służy zażalenie, nie powinno spowodować jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a., lecz powinno zostać potraktowane jako wniesienie w istocie zażalenia, błędnie nazwanego skargą kasacyjną. Z kolei w sytuacji odwrotnej (t.j. gdy wniesiono zażalenie zamiast skargi kasacyjnej) zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgadzając się powyższym, Sąd doszedł do wniosku, iż pismo z dnia 3 sierpnia 2012 r. należy potraktować jako zażalenie na postanowienia z dnia 4 lipca 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W takim zaś wypadku, należy stwierdzić, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, o którym, mowa w art. 194 § 2, bowiem termin do jego wniesienia upłynął w dniu 17 lipca 2012 r., zaś skarżący wniósł zażalenie w dniu 8 sierpnia 2012 r.
Gdyby przyjąć, że powyższe pismo jest skargą kasacyjną to i tak podlegałaby ona odrzuceniu, gdyż jak już wyżej wskazano, na podstawie art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt. 1 sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a (pkt 2 sentencji).