Uzasadnienie
Pismem z dnia 07 lipca 2010 r. L. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Spraw Zagranicznych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wywiezienia na terytorium [...] "22 czaszek katyńskich", wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek Minister Spraw Zagranicznych wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż MSZ nie jest w posiadaniu jakichkolwiek dokumentów związanych ze sprawą, wskazując, iż organem merytorycznie właściwym w sprawie jest Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, której sprawa została przekazana w zakresie ustalenia właściwości i stanu sprawy.
Do przedmiotowej odpowiedzi na wniosek organ dołączył kserokopię poświadczoną za zgodność z oryginałem pisma MSZ z sierpnia 2010 r. l. dz. [...], z którego wynika, iż prowadzenie sprawy związanej z zapytaniem skierowanym do MSZ przez L. D., dotyczącym wyjaśnienia szczegółów pochówku szczątków (w tym 22 czaszek) ofiar mordu stalinowskiego w M., przekazano zgodnie z właściwością do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Jak wynika z wyjaśnień Ministra Spraw Zagranicznych, zawartych w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, w Ministerstwie Spraw Zagranicznych nie odnaleziono żadnych oficjalnych dokumentów dotyczących podjęcia lub wcześniejszego prowadzenia sprawy dotyczącej pytań zawartych w piśmie L. D. z dnia [...] maja 2010 r. z okresu sprzed otrzymania przez MSZ dnia [...] maja 2010 r. pisma wymienionego, i nie była ona dotychczas przedmiotem działań MSZ. Organ zaznaczył, iż fakt odnalezienia "22 czaszek i szczątków ludzkich w M." nie był nigdy przedmiotem postępowania prowadzonego przez MSZ. W związku ze skargą L. D. MSZ podjęło działania, celem ustalenia kto zajmował się sprawą i we właściwości jakiego organu były podjęte działania. W wyniku kwerendy w aktach znajdujących się w posiadaniu centrali MSZ w W. nie odnaleziono żadnych dokumentów potwierdzających wywiezienie szczątków ofiar zbrodni katyńskiej – 22 czaszek.
Ustalono, że sprawą zajmował się zmarły Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa A. P. W związku z powyższym – z uwagi na właściwość merytoryczną w sprawie, MSZ przekazał sprawę, zgodnie z właściwością, pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Na potwierdzenie powyższych wyjaśnień organ nadesłał do Sądu kserokopię poświadczoną za zgodność z oryginałem pisma MSZ z sierpnia 2010 r. l. dz. [...], z którego wynika, iż prowadzenie sprawy związanej z zapytaniem skierowanym do MSZ przez L. D., dotyczącym wyjaśnienia szczegółów pochówku szczątków (w tym 22 czaszek) ofiar mordu stalinowskiego w M., przekazano do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
W ocenie Sądu, wyjaśnienia MSZ, zawarte w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, nie uzasadniają wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.
Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy (w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z uwzględnieniem art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż Minister Spraw Zagranicznych przekazał, zgodnie z właściwością, całość materiałów w sprawie z wniosku L. D. z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej, do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, tym samym nie był on zobowiązany do przekazania skargi wymienionego na bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2010 r., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, której nie posiada, albowiem całość materiałów w sprawie przekazał zgodnie z właściwością do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w postanowieniu.