Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia... czerwca 2003r. Nr... wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia... marca 2003r. Nr... ustalającą F.W. podatek od nieruchomości za 2003r. w kwocie 234 zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że F.W. jest właścicielem nieruchomości położonej na terenie Gminy L. o powierzchni 780m2. Grunt będący jego własnością oznaczony został w ewidencji gruntów i budynków symbolem Bp-RZVI. Zgodnie z przepisem § 68 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) grunt oznaczony w ewidencji takim symbolem jest terenem zurbanizowanym położonym na gruntach klasy VI, który w planach zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę i nie wchodzi w skład użytków rolnych. Skoro zatem podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, grunty te nie stanowiące użytków rolnych, nie mogły zostać objęte opodatkowaniem podatkiem rolnym lub leśnym. Podlegały tym samym opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości stosownie do przepisu art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając uchylenia tej decyzji zarzucono, iż została wydana wobec błędnej wykładni obowiązujących przepisów prawa oraz z pominięciem faktycznego stanu na gruncie stanowiącym przedmiot opodatkowania.
Użytkowany grunt jest gruntem rolnym i powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym, a nie podatkiem od nieruchomości. Zapis w ewidencji gruntów dotyczy gruntów stanowiących własność skarżącego nie uwzględnia faktu, iż na tym gruncie nie rozpoczęto procesu inwestycyjnego. Z tego względu w dalszym ciągu pozostał on gruntem rolnym. Grunt pomimo przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy letniskowej nie został wyłączony z produkcji rolniczej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78 ze zm.). Ze względu na niską klasę bonitacyjną gleby i niską opłacalność ekonomiczną grunt ten jest aktualnie odłogowany. Przedstawiony stan faktyczny wskazuje na to, że grunt ten powinien być opodatkowany podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2002r. Nr 200, poz. 1680). Jednocześnie ze względu na klasę bonitacyjną gleby "VIz" na podstawie art. 12 tej ustawy grunt podlegał zwolnieniu od opodatkowania podatkiem rolnym. Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania wobec zaniechania wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie przeprowadzono bowiem dowodu z oględzin gruntu, wyjaśnień organu właściwego w sprawie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Uniemożliwiono również skarżącemu czynny udział w postępowaniu oraz przedłożenie posiadanych dowodów. Do skargi dołączono wypis z ewidencji gruntów sporządzony na dzień 4 lipca 2003r. potwierdzający sklasyfikowanie gruntów działek... i... do użytków rolnych i klasy gleboznawczej RVIz. Powołano się na aktualne brzmienie art. 7a ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określającego źródła informacji, na podstawie których należało określić prawidłowe zaklasyfikowanie posiadanych gruntów ze względu na właściwy sposób opodatkowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie przypomnieć należało, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność wydawanych aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnych) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, iż wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego i to w stopniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Nie wyjaśniono bowiem w sposób nie budzący wątpliwości do jakiej kategorii gruntów zaliczane powinny zostać grunty stanowiące własność skarżącego. Właściwe zaklasyfikowanie tych gruntów (działka o pow. 780m2 położona w miejscowości L.) miało istotne znaczenie dla ustalenia obowiązku podatkowego ciążącego na ich właścicielu.
W myśl bowiem przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002, Nr 9, poz. 84 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Powołany przepis, określający podstawową zasadę rozgraniczającą zakres przedmiotowy podatków obciążających grunty, został wprowadzony w art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 października 2002r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1683) i obowiązywał w tym brzmieniu od dnia 1 stycznia 2003r. Grunty stanowią w aktualnie obowiązującym systemie podatkowym przedmiot (fizyczny) trzech podatków, a mianowicie podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego. Fakt współistnienia trzech podatków o pokrywającym się częściowo zakresie przedmiotowym wymaga wprowadzenia reguły, która rozgraniczała ten zakres. Z kolei z powołanym przepisem koresponduje przepis art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) określający jako przedmiot opodatkowania tym podatkiem grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Natomiast opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy – art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.).
Treść powołanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, iż podstawowym kryterium rozgraniczającym zaliczenie do przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, podatkiem rolnym, czy też podatkiem leśnym było od dnia 1 stycznia 2003r. właściwe sklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero kolejnym kryterium było to czy zostały zajęte na prowadzenie (wykonywanie) działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna.
W takim bowiem przypadku również sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne lub lasy podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Podstawę do sklasyfikowania gruntów w ewidencji gruntów i budynków stanowiły przepisy art. 20 i nast. ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz wydanego na podstawie delegacji udzielonej w art. 26 ust. 2 tej ustawy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z tymi przepisami podstawę do ustalenia sklasyfikowania gruntów mogły stanowić wyłącznie dane wynikające z prowadzonych na ich podstawie ewidencji przez starostów, obowiązanych m. in. do zapewnienia aktualności tych danych zgodnie z dostępnymi dokumentami i materiałem źródłowymi.
W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy II instancji dokonując zaliczenia gruntów działek o numerach ewidencyjnych... i... stanowiących własność skarżącego oparł się na wypisie z rejestru gruntów z dnia... marca 2003r. Zgodnie z tym wypisem grunty te zostały sklasyfikowane jako zurbanizowane tereny niezabudowane oznaczone symbolem Bp-RzVI. Prawidłowość tej klasyfikacji została zakwestionowana w złożonym odwołaniu, w którym szczegółowo wyjaśniono kryteria jakie w odniesieniu do spornego gruntu powinny mieć wpływ na jego sklasyfikowanie. Tych spornych okoliczności organ odwoławczy nawet nie starał się wyjaśnić i ponownie oparł się na treści wypisu z ewidencji z dnia 31 marca 2003r. O potrzebie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie świadczy przedstawiony Sądowi przez skarżącego wypis z rejestru gruntów z dnia 4 lipca 2003r.
W wypisie tym te same grunty zostały sklasyfikowane jako użytki rolne i oznaczone symbolem RVIz. Opisane sklasyfikowanie gruntów potwierdzało zarzuty skarżącego, iż grunty te podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym, co z kolei wykluczało ich opodatkowanie podatkiem od nieruchomości stosownie do treści przepisu art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Z treści przedstawionych wypisów nie wynikało jakie były przyczyny odmiennego sklasyfikowania gruntów na dzień... marca 2003r. i na dzień... lipca 2003r. oraz w oparciu o jakie dokumenty i z jaką datą dokonano opisanych zmian. Ustalenie tych okoliczności było niezbędne dla zaliczenia gruntów do przedmiotu opodatkowania podatkiem rolnym lub podatkiem od nieruchomości. Tym bardziej, że nawet jeżeli zdarzenia mające wpływ na właściwe sklasyfikowanie gruntów miały miejsce w ciągu roku podatkowego to i tak wpływały na ocenę istnienia obowiązku podatkowego w poszczególnych podatkach oraz jego wysokość (por.: art. 6 ust. 3 i 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 254 Ordynacji podatkowej).
Skoro zatem przedstawione okoliczności miały istotny wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego obciążającego skarżącego z tytułu posiadanej nieruchomości, to obowiązkiem organu odwoławczego było ich dokładne wyjaśnienie. Niepodjęcie postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia w oparciu o ewidencję gruntów i budynków prowadzonych przez Starostwo Powiatowe w P. właściwego sklasyfikowania w 2003r. gruntów stanowiących własność skarżącego stanowiło naruszenie przepisów art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.