Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej po przeprowadzeniu kontroli skarbowej określił decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] zobowiązanie Skarżącej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r. w innej wysokości niż wynikająca z zeznania.
Z ustaleń dokonanych w toku tej kontroli wynikało, że Spółka "K" zawyżyła wysokość kosztów uzyskania przychodu o wydatki wynikające z faktury nr [...] z [...].02.1999r., które zdaniem organu nie mają związku z przychodami 1999r. oraz odliczyła od dochodu zawyżoną kwotę straty za rok 1998.
Ze stanowiskiem tym Spółka "K" nie zgodziła się. W złożonym odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 120, 122, 180 §1, 188 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Podniosła, że ustalenia organu kontroli skarbowej odnośnie wysokości straty za rok 1998 podlegającej odliczeniu w 1999r. nie znajdują oparcia w obowiązującym prawie i naruszają art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm.). Przytoczyła argumenty zgłoszone w postępowaniu w sprawie określenia straty podatkowej za rok 1998 dotyczące nieprawidłowości nieuznania za koszty uzyskania przychodu części uregulowanych należności wynikających z umowy z [...] grudnia 1998r. o współpracy.
Spółka zakwestionowała także prawidłowość ustaleń w zakresie wysokości zaległości podatkowej i wysokości odsetek za zwłokę.
Skarżąca spółka uznała natomiast zasadność wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów roku 1999 wydatku wynikającego z faktury nr [...], przyznając, że wydatek ten nie odnosił się do przychodów tego roku.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2002r. w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym za 1999r. natomiast uchylił i zmienił tę decyzję w części dotyczącej określenia wysokości zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę.
W skardze złożonej do Naczelnego Sadu Administracyjnego spółka zarzuciła obu wydanym decyzjom naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 120, 122, 180 §1, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej) poprzez wadliwie prowadzone postępowanie dowodowe oraz materialnego (art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) i wniosła o ich uchylenie.
Podniesione w uzasadnieniu skargi argumenty dotyczyły prawidłowości określenia przez organy podatkowe wysokości straty podatkowej za 1998r. co skutkowało w odniesieniu do 1999r. zmianą wysokości kwoty straty do odliczenia od dochodu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej nie uznał zasadności zgłoszonych zarzutów, wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, iż zgłoszone zarzuty nie dotyczą postępowania w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 1999 ale postępowania podatkowego odnoszącego się do roku 1998.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który stał się właściwy do rozpatrzenia niniejszej skargi stosownie do przepisów art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył co następuje:
Kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) pozwala stwierdzić, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie wobec uznania przez Skarżącą spółkę zasadności wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatku wynikającego z faktury nr [...] z dnia [...].02.1999r. jest wyłącznie wysokość kwoty straty podatkowej za 1998r. podlegającej odliczeniu od dochodu roku 1999.
Jak wynika z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.
Strata podatkowa odliczona przez Skarżącą spółkę wynikała z zeznania podatkowego za rok 1998. Określenie straty decyzją Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji. Jednakże decyzja ta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004r. sygn. akt IIISA 3332/03 (w składzie jak w rozpoznawanej sprawie) została uchylona. W wyroku Sąd uznał, iż nie znajduje oparcia w obowiązującym prawie stanowisko organów podatkowych w przedmiocie możliwości weryfikowania, bez spełnienia wymogów wynikających z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wysokości wynagrodzenia za świadczone usługi i nieuwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów roku 1998 części wydatków rzeczywiście poniesionych na zakup usług dystrybucyjnych związanych z przychodami tego roku.
Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji. w związku z błędnie przyjętą wysokością podlegającej odliczeniu od dochodu roku 1999r. kwoty straty za 1998 rok jest również wadliwe i narusza art. 7 ust 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z tego względu stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd zaskarżoną decyzję uchylił.
O niewykonywaniu uchylonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 w/w ustawy.
Zwrotu kosztów postępowania dokonano na podstawie art. 200 w/w ustawy.
Orzekając o zwrocie kosztów Sąd zweryfikował prawidłowość podanej wysokości wartości przedmiotu sporu i uiszczonego wpisu sądowego. Uznał, że wysokość ta podana została przez stronę nieprawidłowo i nieprawidłowo określona została wstępnie wysokość wpisu sadowego. Wartość przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie stanowi różnicę między wysokością zobowiązania podatkowego określoną przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. wraz z kwestionowanymi przez Skarżącą odsetkami za zwłokę, a kwotą zobowiązania wynikającą z zeznania Spółki, a nie jak podała Skarżąca - suma kwoty podlegającej odliczeniu od dochodu części straty podatkowej i kwoty nieuznanych kosztów uzyskania przychodu.
Stosownie do § 2 ust 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej -Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zm.- (rozporządzenie to znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w sprawach, których przedmiot dotyczy należności pieniężnych pobiera się wpis stosunkowy. Wpis ten w rozpoznawanej sprawie wynosi 2% od kwoty [...] zł. Różnica między kosztami pobranymi, a należnymi podlega zwrotowi z kasy sądu.
O wysokości zwrotu kosztów zastępstwa sądowego orzeczono stosownie do art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075)