Uzasadnienie
Zgodnie z art. 476 § 2 pkt 2 k.p.c. sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących emerytur i rent są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Stosownie do § 4 art. 476 k.p.c. oddziały Zakładu Ubezpieczeń Społecznych są organami rentowymi.
Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą zgodnie z art. 4778 § 1 k.p.c. do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych.
Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów sprawy, których przedmiot stanowi prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, przysługujące od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, należą do właściwości sądów powszechnych-sądów pracy i ubezpieczeń społecznych. Właściwymi rzeczowo w tych sprawach są sądy okręgowe. Od wyroków wydanych przez te sądy w pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji, którym w tym przypadku jest sąd apelacyjny (art. 367 § 1 i 2 k.p.c.). Stosowne postępowanie mające na celu weryfikację prawidłowości decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w całości jest prowadzone przed sądem powszechnym.
Zatem sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, dotyczącej renty z tytułu niezdolności do pracy nie należą do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje odrzuceniem takiej skargi w przypadku jej wniesienia do tego sądu.
Skarżąca w skardze kwestionuje decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz jak się wydaje rozstrzygnięcie sądu powszechnego w tym przedmiocie. Jednakże jako akt zaskarżony skarżąca dołączyła decyzję organu rentowego, wobec czego należało uznać, iż skarga dotyczy tego aktu.
W związku z tym, że jak wskazano, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.