Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 16 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 1037/14

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 29 grudnia 2010 r. nr [...] Rada Miejska ustaliła wynagrodzenie dla burmistrza.

W podstawie prawnej uchwały wskazano m.in. art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 8 ust. 2, art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.).

Powyższą uchwałę – po uprzednim wezwaniu Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżył do sądu administracyjnego W. K..

W ocenie skarżącego podjęta uchwała jest krzywdząca dla niego, jego rodziny i całej społeczności gminy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla burmistrza dotyczy sfery prywatnoprawnej. Nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z kolei art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Kwestię dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy wyznacza art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), stanowiąc, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Możliwość zaskarżania uchwał organów samorządu terytorialnego przewiduje również art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a..

W niniejszej sprawie W. K. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, że uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla burmistrza nie jest aktem publicznoprawnym, dotyczy bowiem sfery prywatnoprawnej (relacji pracownik-pracodawca) i nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (patrz postanowienie NSA z dnia 18 września 2014r. sygn. akt II OSK 2469/14 – dostępny w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem uchwała regulująca kwestię wynagrodzenia burmistrza nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wskazać należy, że została ona podjęta w sprawie z zakresu stosunku pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. Wynika to z treści art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.). Natomiast sprawy ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia, nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej, dlatego sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontrolowania aktów organów jednostek samorządu terytorialnego podjętych w sprawach wynagrodzenia burmistrza. Właściwą drogą rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym.

Powyższe potwierdza ustawa o pracownikach samorządowych, która w art. 43 ust. 2 wskazuje, że spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2012r. sygn. akt II OSK 1534/12; z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1496/13; z dnia 5 marca 2014r. sygn. akt II OSK 506/14 - dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skład orzekający w niniejszej sprawie podzielił powyższe stanowisko w całości.

Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych kontroli uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie wynagrodzenia burmistrza powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną.

W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.