Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. M. na opisaną decyzję Wojewody [...], zaś postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 14 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wymienionego na wstępie wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. sygn. akt I OZ 78/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie na opisane orzeczenie sądu I instancji. Odnosząc się w uzasadnieniu do wniosku o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, Sąd podkreślił, że w tym przedmiocie właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny.
Wnioskiem z dnia 9 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym w łącznej wysokości 147,60 zł, oświadczając, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Natomiast w drugiej instancji, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W postępowaniu zażaleniowym stawka ta wynosi 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d).
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji ani nie sporządzał opinii o braku podstaw do jej wniesienia, natomiast brał udział w postępowaniu zażaleniowym, to należne mu wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu wynosi 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz cyt. wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.