Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 stycznia 2020 r., odmawiającą zwrotu M. R. prawa jazdy.
Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 28 maja 2020 r. (art. 44 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego, dalej jako " k.p.a.").
Pismem z dnia 28 maja 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało skarżącego, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 oraz w nawiązaniu do pouczenia jakie otrzymał wraz z orzeczeniem Kolegium terminy procesowe, w tym na złożenie środków zaskarżenia od orzeczeń SKO, których bieg nie rozpoczął się lub których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r., odpowiednio rozpoczynają bieg lub biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw (...)., tj. z dniem 24 maja 2020 r.
Pismo to skarżącemu doręczono w dniu 17 czerwca 2020 r.
W dniu 19 października 2020 r. skarżący wystosował do SKO pismo zatytułowane "odwołanie".
SKO pismem z dnia 2 listopada 2020 r. wezwało skarżącego do nadesłania wyjaśnienia, czy w/w pismo jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, czy też innym żądaniem.
Skarżący w piśmie z dnia 10 listopada 2020 r. oświadczył, że jego pismo z dnia 19 października 2020 r. należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2020 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, bowiem uchybił terminowi do jej wniesienia nie ze swojej winy.
W piśmie z dnia 10 listopada 2020 r. skarżący dodatkowo wskazał, że w jego rejonie co jakiś czas są problemy z funkcjonowaniem poczty, a po złożeniu skarg sytuacja się poprawia. Na dowód tego, że nie tylko on nie otrzymywał korespondencji, dołączył oświadczenia dwóch osób, mieszkających przy tej samej ulicy.
W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. na wezwanie Sądu podał, że o treści decyzji dowiedział się dopiero 4 lub 5 listopada 2020 r., kiedy otrzymał pismo SKO z dnia 2 listopada 2020 r., do którego dołączona była zaskarżona decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2020 r. została doręczona skarżącemu w sposób określony przepisami art. 44 k.p.a. Zgodnie z tym przypisem:
§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W przypadku niniejszym pierwsze awizo miało miejsce w dniu 14 maja 2020 r., drugie – w dniu 22 maja 2020 r. Jak wynika z adnotacji na przesyłce, zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. W tej sytuacji doręczenie decyzji nastąpiło – w myśl art. 44 § 4 k.p.a.- w dniu 28 maja 2020 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie lub aktu (...).
W tej sytuacji skarga do sądu powinna być wniesiona w niniejszej sprawie najpóźniej w dniu 29 czerwca 2020 r. (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a, który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy).
Skarżący wniósł skargę do sądu po upływie tego terminu.
Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, by strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Odnosząc się do złożonego wniosku Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie zaskarżona skargą decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a., czyli z przyjęciem tzw. fikcji doręczenia.
Na przesyłce dokonano adnotacji, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej.
Skarżący zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu wskazywał, że z obsługującą jego miejsce zamieszkania pocztą od lat ma problemy, że nie docierają do niego przesyłki pocztowe i awiza oraz że z tego powodu musiał płacić kary finansowe (odsetki). Wskazywał też na składanie w związku z tym skarg oraz na nie otrzymywanie na nie odpowiedzi. Na potwierdzenie swego stanowiska dołączył oświadczenia dwóch osób zamieszkałych w sąsiedniej klatce.
Zauważyć w tej sytuacji należy, że skarżący w istocie kwestionuje prawidłowość doręczenia mu zaskarżonej decyzji, bowiem twierdzi, że nie otrzymywał korespondencji z poczty, w tym informacji o pozostawieniu przesyłek. Jak wynika z twierdzeń skarżącego, od dawna miałyby istnieć problemy z doręczaniem poczty w miejscu jego zamieszkania.
W ocenie Sądu przedłożone przez skarżącego jednakowe oświadczenia dwóch osób z sąsiedniej klatki, dotyczące ciągłych problemów z dostarczaniem korespondencji są ogólnikowe i nie podważają znajdującej się na przesyłce adresowanej do skarżącego adnotacji, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma (decyzji) w urzędzie pocztowym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego. Skarżący nie dołączył żadnej korespondencji w pocztą, która potwierdzałaby jego zarzuty dotyczące wadliwie doręczanej korespondencji, mimo że twierdzi on, że kierował skargi na wadliwe działanie poczty. Skoro problemy miałyby istnieć od dawna (co najmniej od 2016r., jak wynika z pisma skarżącego z dnia 11.12.2019 r.), to osoba dbająca o własne interesy powinna reagować czynnie na takie problemy wiedząc, że toczą się wobec niej zarówno postępowania sądowe, jak i postępowania administracyjne. O ile skarżący jakąś korespondencję w sprawie przesyłek pocztowych wysyłał, to nie wiadomo, jakie miał zastrzeżenia i w jakim okresie, i czy zastrzeżenia te dotyczyły też awizowania przesyłek. Skarżący twierdzi, że na swoje pisma nie dostawał odpowiedzi, a możliwe jest wszakże składanie reklamacji dotyczących także braku odpowiedzi na reklamację.
Z tego względu brak jest podstaw do uznania, że doręczenie decyzji nie było prawidłowe.
Zdaniem Sądu z powyżej przedstawionych względów skarżący nie uprawdopodobnił, że z przyczyn nie leżących po jego stronie przedmiotowej przesyłki nie odebrał, a następnie z przyczyn nie leżących po jego stronie nie wniósł w terminie skargi do sądu.
W ocenie Sądu przy ocenie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu należy mieć też na uwadze kwestię braku staranności skarżącego w prowadzeniu własnych spraw, czyli niedbalstwo, będące postacią winy. Skarżący osobiście w dniu 17 czerwca 2020 r. pokwitował odbiór pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opatrzone datownikiem "wysłano 28.05.2020", w którym znajduje się pouczenie nawiązujące do pouczenia, które skarżący otrzymał wraz z orzeczeniem Kolegium, a dotyczące rozpoczęcia biegu zawieszonych terminów lub rozpoczęcia biegu terminów – w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Choć orzeczenia tego bliżej w piśmie tym nie określono, z pisma tego wynika wyraźnie, że nawiązuje ono do orzeczenia Kolegium, które otrzymał skarżący.
Skarżący, oczekujący na rozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta, który – jak twierdzi, nie otrzymał żadnej korespondencji, dbając prawidłowo o swoje sprawy powinien poczynić w tej sytuacji starania w celu uzyskania informacji, jakiego orzeczenia SKO pismo powyższe dotyczy. Takich działań skarżący nie podjął, mimo że gdyby to uczynił, mógłby bez uchybienia terminu wnieść skargę do sądu na przedmiotową decyzję.
Z powyższych względów brak było podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego
W tym stanie sprawy, Sąd na mocy art. 86 § 1 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.