Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 grudnia 2014 r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy z dnia 26 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zasiłku stałego.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącemu A. M. w dniu 12 maja 2015 r..
W dniu 11 czerwca 2015 r. skarżący nadał bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku, podpisaną osobiście, która to skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 24 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl natomiast art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2). Stosownie zaś do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
Z kolei stosownie do treści art. 175 p.p.s.a. uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty w tym przepisie wymienione, a mianowicie: adwokaci lub radcy prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Zatem sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a. sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga bowiem fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została podpisana przez samego skarżącego, nie będącego adwokatem ani radcą prawnym. W pouczeniach udzielonych skarżącemu wskazano kto może skutecznie sporządzić skargę kasacyjną. Pouczono go także, iż przysługuje mu prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Skarga kasacyjna sporządzona zatem przez skarżącego, będącego osobą nieuprawnioną do dokonania tej czynności jest zatem obarczona wadą nieusuwalną i dlatego musi być uznana za niedopuszczalną.
Dodać należy ponadto, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie upłynął dla skarżącego w dniu 11 czerwca 2015 r., przy czym aby dochować ustawowego terminu skarga kasacyjna powinna zostać przed jego upływem nadana w urzędzie pocztowym do sądu I instancji (WSA w Gdańsku) lub w sądzie tym złożona. Tymczasem skargę kasacyjną przesłano do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to Sąd przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 24 czerwca 2015 r. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych w takim przypadku datą wniesienia skargi jest data wysłania jej do sądu właściwego przez sąd do którego skargę wadliwie skierowano. A zatem przyjąć należy, iż skarga kasacyjna złożona została przez A. M. dopiero w dniu 24 czerwca 2015 r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.