Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień 4 lipca 2014 r. i skierowanym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. A. G. będący przedstawicielem osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym zwrócił się o przyznanie mu wynagrodzenia za pełnione czynności. Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. ([...]) Z – ca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. poinformował ww., że ośrodek ustalił wysokość wynagrodzenia w wysokości 30 zł. Przedmiotowe pismo zostało doręczone A.G. w dniu 12 sierpnia 2014 r.
Pismem mylnie datowanym na dzień 26 lipca 2013 r. (data wpływu do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. – 15 września 2014 r.) A.G. zakwestionował wysokość ustalonego wynagrodzenia wskazując, że nakład pracy uzasadnia przyznanie mu wynagrodzenia w kwocie odpowiadającej 1/3 stawki podstawowej adwokata w postępowaniu sądowym w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze. W piśmie z dnia 8 października 2014 r. [...]) Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. wskazał w sposób definitywny, że podana wcześniej wysokość wynagrodzenia nie może ulec zmianie.
W dniu 24 października 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. wpłynęło skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie A. G. na niezałatwienie sprawy w terminie.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ww. zażalenie za nieuzasadnione wskazując, że rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie wynagrodzenia przedstawicielowi osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (Kolegium nie podało pełnego tytułu wzmiankowanej ustawy) może być zaskarżone do sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. (data wpływu do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. – 7 stycznia 2015 r.) A. G. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa – aktu z dnia 8 października 2014 r. znak [...].
Następnie w dniu 5 lutego 2015 r. ww. wniósł za pośrednictwem Prezydenta Miasta skargę na ww. akt. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 24 lutego 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu.
W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie uznało, że pismo skarżącego z dnia 24 października 2014 r. jest zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ winien bowiem uznać, że przedmiotowe pismo jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wydanym aktem, poprzedzającym wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego.
Odpis ww. postanowienia skarżącemu doręczono w dniu 17 marca 2015 r.
W dniu 18 marca 2015 r. skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wraz z wnioskiem do Sądu wpłynęła skarga na ww. akt Prezydenta Miasta.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący wskazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.
Wadliwe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2014 r. jak i brak stosownego pouczenia spowodowały bowiem, że skarżący zamiast skargi na ww. akt Prezydenta Miasta skierował ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
W świetle art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchybiony termin, w tym również termin do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie ustawowo określone przesłanki. Pierwszą jest konieczność wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, dla której określony był termin. Drugą jest uprawdopodobnione okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu.
Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy. Do przywrócenia uchybionego terminu wystarczające jest bowiem uprawdopodobnienie wskazanej okoliczności.
Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć czy złożony wniosek spełnia opisane wyżej wymogi oraz czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek spełnia w ocenie Sądu opisane wyżej wymogi albowiem skarżący o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 17 marca 2015 r. to jest w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu jego skargi. W dniu następnym skarżący taki wniosek wywiódł i dołączył do niego skargę.
W przedmiotowej sprawie do niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło zaś z uwagi na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie uznało, że pismo skarżącego z dnia 24 października 2014 r. jest zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ ten winien bowiem uznać, że przedmiotowe pismo jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wydanym aktem Prezydenta Miasta, poprzedzającym wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego.
Z uwagi na to, że okoliczność ta uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu złożony w tej materii wniosek należało uznać za zasadny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.