Uzasadnienie
"A" Spółka z o.o. w S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 stycznia 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 czerwca 2015 r., którą organ wymierzył skarżącej spółce karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie stanowiłoby realne zagrożenie dla jej sytuacji ekonomicznej, bowiem nałożona decyzja dotyczy kwoty 12.000 zł, co w sposób oczywisty, z uwagi na wysokość kapitału zakładowego skarżącej – 5000 zł doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą. Wskazała ponadto, że wartość zaskarżonych przez nią decyzji to łącznie kwota 156.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Zauważyć w tym kontekście należy, że dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżąca spółka nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony.
Sama wysokość kapitału zakładowego nie stanowi o stanie finansowym spółki. Tak więc podniesiona okoliczność dotycząca wysokości nałożonej kary pieniężnej czy też sumy tych kar w zestawieniu z wysokością tego kapitału nie świadczy sama przez się o możliwości utraty płynności finansowej i uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą spółkę. Skarżąca nie zobrazowała swej aktualnej sytuacji finansowej, ani też nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować stan jej majątku.
Nadmienić ponadto należy, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.