Uzasadnienie
Wnioskiem dołączonym do skargi na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 22 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego), skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dołączonego do wniosku zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wysokości renty oraz dodatkowego oświadczenia przedłożonego w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 26 lipca 2011 r. ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, rachunków bankowych, pojazdów mechanicznych, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, jedynym źródłem utrzymania jest dla niego renta w wysokości 588,67 zł netto miesięcznie, spoczywa na nim obowiązek alimentacyjny wobec dzieci, przy czym wydatki z tego tytułu wynoszą 400 zł miesięcznie. Wszelkie opłaty za media ponosi była żona. Wnioskodawca podał, że ubiega się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej.
Wprawdzie wnioskodawca nie przedstawił wszystkich żądanych dokumentów źródłowych, wymienionych w zarządzeniu z dnia 26 lipca 2011 r., to jednak biorąc pod uwagę takie okoliczności faktyczne jak wysokość i źródło dochodów wnioskodawcy, brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz spoczywający na nim obowiązek alimentacyjny uznano, iż skarżący dostatecznie wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.