Uzasadnienie
Skarżąca w dniu 28 stycznia 2013 r. złożyła wniosek o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej i Elżbiety Kowalik-Grzanki w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 12 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego
Wniosek skarżącej skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów wskazanych we wniosku z dnia 28 stycznia 2013 r. od rozpoznania sprawy. W dniu 25 lutego 2013 r. skarżąca złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 184/13 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 8 lutego 2013 r.
W piśmie z dnia 9 września 2013 r. (sygn. akt III SA/Gd 822/12- k.85) pani L. B. zawarła wniosek o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej, Elżbiety Kowalik-Grzanki, Felicji Kajut, Aliny Dominiak i Bartłomieja Adamczaka. Zdaniem skarżącej wątpliwość co do bezstronności sędziów uzasadnia złożenie przez nich podpisów pod orzeczeniami w sprawach sygn. akt III SA/Gd 389/12, III SA/Gd 822/12, III SA/Gd 3/13. Skarżąca wskazała, że orzeczenia naruszają art. 6 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Wskazani sędziowie złożyli w dniu 26 września 2013 r. oświadczenia, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) oraz brak podstaw do wyłączenia na podstawie art. 19 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.
Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy.
W niniejszej sprawie w odniesieniu do wskazanych przez skarżącą sędziów Sąd nie dopatrzył się we wniosku przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie sędziów. Przesłanką taką nie jest subiektywne przeświadczenie skarżącej o zasadności złożonego wniosku.
W związku z tym w okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonych oświadczeń uznać należy, że nie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie.
W związku z powyższym na mocy art. 22 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.