Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 27 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 3/13

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej z dnia 28 stycznia 2013 r. o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej i Elżbiety Kowalik-Grzanki od rozpoznania niniejszej sprawy. Zażalenie skarżącej na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 184/13.

Kolejny wniosek skarżącej z dnia 9 września 2013 r. o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej i Elżbiety Kowalik-Grzanki, a ponadto Felicji Kajut, Aliny Dominiak i Bartłomieja Adamczaka od rozpoznania niniejszej sprawy został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2013 r. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1101/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na ww. orzeczenie.

W piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. L. B. zawarła kolejny wniosek o wyłączenie sędziów: Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej, Elżbiety Kowalik-Grzanki, Felicji Kajut, Aliny Dominiak i Bartłomieja Adamczaka, a ponadto Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, Zdzisława Kostki, Jacka Hyli, Tamary Dziełakowskiej, Doroty Jadwiszczok oraz Marioli Jaroszewskiej.

Zdaniem skarżącej, wątpliwość co do bezstronności sędziów uzasadnia złożenie przez nich podpisów pod orzeczeniami w sprawach sygn. akt III SA/Gd 389/12, III SA/Gd 822/12, III SA/Gd 3/13, III SA/Gd 705/13, III SA/Gd 706/13. Skarżąca wskazała, że orzeczenia naruszają art. 6 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W oświadczeniach z 7 stycznia 2014 r. i 21 stycznia 2014 r. wskazani sędziowie złożyli oświadczenia, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." oraz brak podstaw do wyłączenia na podstawie art. 19 p.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Rozpoznawany wniosek jest kolejnym wnioskiem skarżącej o wyłączenie sędziów od udziału w jej sprawie. W związku z tym zauważyć należy, że w przepisach p.p.s.a. brak jest analogicznego uregulowania do zawartego w art. 531 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zgodnie z którym ponowny wniosek o wyłączenie sędziego oparty na tych samych okolicznościach podlega odrzuceniu. Należy więc przyjąć, że w aktualnym stanie prawnym ponowny wniosek skarżącej podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

W myśl art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1. 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2. 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3. 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

1. 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady nie ma możliwości wpływania na skład sądu, rozpoznającego daną sprawę. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest wyżej przytoczona regulacja dotycząca wyłączenia sędziego.

W ocenie Sądu w niniejszym składzie, skarżąca ponownie wnosząc o wyłączenie sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy nie wskazała przesłanek określonych w art. 18 § 1 oraz art. 19 p.p.s.a.

Z oświadczeń wskazanych sędziów z dnia 7 stycznia 2014 r. i 21 stycznia 2014 r. wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające wniosek o ich wyłączenie. Nie stanowi zaś okoliczności budzącej wątpliwość co do bezstronności sędziego fakt jego uczestnictwa w składzie orzekającym, który wydał w innej sprawie orzeczenie nie odpowiadające oczekiwaniom strony.

Podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych w art. 18 p.p.s.a., czy to określonych w art. 19 p.p.s.a.

Przedstawione przez skarżącą twierdzenia są ogólnikowe i nie uzasadniają wyłączenia sędziów. Nie może również ujść uwadze, że przedstawiona argumentacja podlegała już analizie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 184/13 oraz z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1101/13) i nie została uznana za zasadną, zaś zaprezentowane wówczas stanowisko skarżącej nie przemawiało za uwzględnieniem złożonych wniosków.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.