Uzasadnienie
K. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2019 r. (nr [...]) wydaną w sprawie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Skargę podpisał I. N. działający jako "pełnomocnik prawno – księgowy".
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez skarżącą osobiście, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. W wezwaniu określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu przed sądem administracyjnym pełnomocnikiem strony skarżącej mogą być adwokat, radca prawny, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Dopóki skarżąca nie wykaże, że pełnomocnik należy do kręgu wyżej wymienionych osób I. N. nie może być pełnomocnikiem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. S., gdyż nie zostały uzupełnione braki formalne.
Sąd wskazał w uzasadnieniu, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone skarżącej w dniu 27 czerwca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. – 48 akt sądowych), zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 4 lipca 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi.
Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone prawidłowo skarżącej w dniu 31 lipca 2019 r.
Pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. I. N. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi, załączając do zażalenia pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej. Zażalenie zostało przesłane w dniu 8 sierpnia 2019 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego; następnie pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotowe zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Z kolei art. 178 p.p.s.a. przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie.
Na wstępie należy zauważyć, że przesyłając odpis powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi Sąd prawidłowo pouczył skarżącą, że na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarżąca (jej pełnomocnik) natomiast mylnie przesłała przedmiotowe zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 sierpnia 2019 r. (k. – 103 akt sądowych), który przekazał zażalenie do właściwego sądu administracyjnego w dniu 20 sierpnia 2019 r. (k. – 104 akt sądowych).
W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażane jest stanowisko, że w razie skierowania pisma procesowego do innego organu bądź sądu niewłaściwego w sprawie, datą wniesienia tego pisma do sądu właściwego będzie dzień jego nadania przez organ lub sąd niewłaściwy na adres właściwego sądu administracyjnego w placówce pocztowej wyznaczonego operatora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I GZ 173/19; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 337/18 – publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy należy zatem przyjąć, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 31 lipca 2019 r., zaś zażalenie na to postanowienie zostało złożone w dniu 20 sierpnia 2019 r., tj. w dniu przekazania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Ostatnim dniem na dochowanie terminu do złożenia zażalenia był dzień 7 sierpnia 2019 r., a zatem przedmiotowe zażalenie zostało złożone po upływie 7-dniowego terminu na jego wniesienie.
Na marginesie jedynie należy zauważyć, że przedmiotowe zażalenie zostało nieprawidłowo nadane w placówce operatora pocztowego na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 sierpnia 2019 r., a zatem już z niedochowaniem 7-dniowego terminu na jego wniesienie, natomiast skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że przedmiotowe zażalenie zostało złożone po upływie terminu.
Jedynie informacyjnie Sąd pragnie wyjaśnić także, że z załączonego do zażalenia pełnomocnictwa udzielonego I. N. nie wynika, że spełnia ono wymogi określone w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. 35 i art. 36 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i art. 197 § 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.