Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 stycznia 2008 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, I. S. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem dzieci, otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1 600 zł netto miesięcznie oraz alimenty w łącznej kwocie 1 100 zł miesięcznie. Ponadto podała, że z jej wynagrodzenia za pracę prowadzona jest egzekucja. Skarżąca wraz z dziećmi mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 50 m2, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ponosi stałe wydatki m.in. z tytułu eksploatacji lokalu (czynsz, energia elektryczna, gaz) spłat kredytów i pożyczek, korzystania z telefonu, Internetu, zakupu leków, których średnia miesięczna wysokość przekracza ogółem 2000 zł.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów trzyosobowej rodziny skarżącej, brak zasobów pieniężnych, Sąd uznał, iż skarżąca dostatecznie wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.