Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 listopada 2007 r. uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 24 grudnia 2007 r., K. Ż. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym przez wnioskodawcę i nadesłanym w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 stycznia 2008 r. zaświadczeniem Dyrektora Aresztu Śledczego [...] z dnia 1 lutego 2008 r., K. Ż. prowadzi samodzielne gospodarstwo, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym, gdzie nie jest zatrudniony i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Stan konta depozytowego osadzonego na dzień 1 lutego 2008 r. wynosił 6,67 zł, przy czym nie posiada on środków pozostających do własnej dyspozycji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że będąc pozbawiony wolności, nie ma możliwości wypowiedzenia się przed sądem w niniejszej sprawie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności brak dochodów oraz oszczędności, uznać należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie.
Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.