Uzasadnienie
A. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2012 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 5 października 2011 r. o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji twierdząc, że jej wykonanie może prowadzić do powstania trudnych do usunięcia skutków. Postanowieniem z 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 lutego 2013 r. (vide: - k. 101). Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem z dniem 14 lutego 2013 r.
Adw. M. L. w piśmie procesowym nadanym w dniu 25 lutego 2013 r., powołując się na udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 30 stycznia 2013 r.
Uzasadniając wniosek wskazał, że skarżący zlecił mu prowadzenie sprawy dnia 11 lutego 2013 r. Tego samego dnia pogorszył się stan zdrowia pełnomocnika, a lekarz sądowy stwierdził u niego anginę i zapalenie oskrzeli oraz zalecił, by przez tydzień nie opuszczał domu i nie wykonywał obowiązków zawodowych. Z tego powodu lekarz wystawił mu zwolnienie na okres od 12 lutego 2013 r. do 18 lutego 2013 r., które załączono do wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności te, zdaniem pełnomocnika, uniemożliwiły mu wniesienie zażalenia w terminie.
Do wniosku załączono zażalenie na postanowienie z 30 stycznia 2013 r., a także wydane przez lekarza specjalistę chorób wewnętrznych zaświadczenia dla sądów powszechnych o tym, że pełnomocnik skarżącego nie może stawić się w sądzie z powodu choroby: anginy i zapalenia oskrzeli, w dniach 13, 14 i 18 lutego 2013 r.
W wykonaniu zobowiązania z dnia 11 marca 2013 r. do uzupełnienia braków wniosku, zostało przedłożone w zakreślonym terminie pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.).
Kryterium braku winy jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059).
Przy czym nie chodzi o udowodnienie w sposób niewątpliwy, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, wystarczy jedynie uprawdopodobnienie wystąpienia stosownych okoliczności.
Ponadto powszechnie przyjmuje się jako kryterium - obiektywny miernik staranności, jakiej można oczekiwać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Na wstępie trzeba zaznaczyć, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, którą była choroba pełnomocnika skarżącego.
Przechodząc dalej, istotne dla oceny zasadności wniosku jest, czy przywołane w nim okoliczności mogą uprawdopodabniać istnienie braku winy po stronie pełnomocnika skarżącego w dokonaniu czynności procesowej.
W ocenie Sądu, powołane przez pełnomocnika skarżącego przyczyny uchybienia terminu mogą i powinny być uznane za takie, które wyłączają jego winę w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Przemawia za tym załączona do wniosku dokumentacja medyczna, tj. zaświadczenia lekarskie nr [[...]], nr [[...]], nr [[...]] i nr [[...]], a także recepta, które uprawdopodobniają, że zaszły okoliczności, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu do jego złożenia. A mianowicie choroby: angina i zapalenie oskrzeli.
Z treści zaświadczeń wystawionych w dniu 11 lutego 2013 r. przez specjalistę m.in. chorób wewnętrznych dla sądów powszechnych wynika, że pełnomocnik skarżącego nie może stawić się w sądzie z powodu choroby: anginy i zapalenia oskrzeli w dniach 13, 14 i 18 lutego 2013 r. Zatem okresie, w którym upłynął końcowy termin na złożenie zażalenia. Ostatnim zaś dniem terminu był dzień 14 lutego 2013 r.
W powyższych zaświadczeniach zawarto dodatkowo informację, że przewidywana zdolność stawienia się pełnomocnika na wezwanie lub zawiadomienie będzie miała miejsce za 2 tygodnie od dnia wystawienia zaświadczenia, czyli od dnia 11 lutego 2013 r.
Ponadto, co jest istotne, pełnomocnik otrzymał zlecenie od skarżącego do prowadzenia sprawy w dniu 11 lutego 2013 r, iw tym też dniu, pełnomocnik zgłosił się do lekarza. Przeprowadzone zaś badanie lekarskie, potwierdziło stan chorobowy. Zdaniem Sądu, w takiej sytuacji, należy wziąć pod uwagę, że okres w którym zostało udzielone pełnomocnictwo pokrył się zasadniczo z zachorowaniem. Pełnomocnik tym samym nie miał możliwości zapoznania się ze sprawą i jej aktami. W wysokim stopniu utrudnione było też ustanowienie pełnomocnika substytucyjnego.
W konsekwencji, należy uznać, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił, że zaszły okoliczności które, uniemożliwiły mu dochowanie terminu do złożenia zażalenia.
Wobec powyższego Sąd orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a.