Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. oddalił skargę A. L. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł sprzeciw.
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. WSA w Gdańsku odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata A. K. Pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku (termin ten został przywrócony skarżącemu postanowieniem WSA w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2014 r.). Jednocześnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie została ona opłacona w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt
I OSK 2177/14 oddalił skargę kasacyjną.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 poz. 718), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z przepisem zawartym w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie). Powołany przepis przejściowy stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 24 kwietnia 2014 r. a wyrok został wydany w dniu 7 czerwca 2016 r.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje 75% stawki minimalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłatę tę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu, który skierował skarżącego, posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, na badania lekarskie. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 240 zł.
Wobec powyższego należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.