Uzasadnienie
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 stycznia 2016 r.
Uzasadniając złożony wniosek Spółka wskazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie strony skarżącej wykonanie decyzji stanowi realne zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej Spółki, ponieważ wynikająca z decyzji kara (24.000 zł), przekracza wartość kapitału zakładowego (5.000 zł). W konsekwencji zapłata kary doprowadzi do uraty płynności finansowej Spółki i uniemożliwi Spółce prowadzenie działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być wykazane przez wnioskodawcę.
Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.
Zdaniem Sądu, Spółka nie wykazała, że wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a w szczególności - wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony. Skarżąca jedynie ogólnikowo wskazała, że zapłata kary w wysokości 24 000 spowoduje, że utraci płynność finansową i będzie zmuszona zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej.
Spółka nie zobrazowała jednak swej aktualnej sytuacji finansowej, ani też nie wskazała konkretnych skutków finansowych, jakie mogłyby wystąpić w razie wykonania decyzji. Nie przedłożyła również wraz z wnioskiem dokumentów źródłowych, które obrazowałyby stan jej majątku. Spółka nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej majątku ruchomego i nieruchomego, wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, czy posiadanych wierzytelności. Brak jest także danych o wysokości ponoszonych przez Spółkę wydatków. Dysponowanie takimi danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Wskazywana w uzasadnieniu wniosku wysokość kapitału zakładowego sama w sobie nie przesądza o kondycji finansowej Spółki. Wobec nie wykazania aktualnej kondycji Spółki, bez znaczenia pozostaje także przywołana wysokości wymierzonej Spółce kary. Okoliczność ta nie przesądza o spełnieniu przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Dopiero porównanie podnoszonych argumentów z aktualną sytuacją majątkową Spółki mogłoby doprowadzić do uprawdopodobnienia omawianych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Sąd wskazuje końcowo, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może by oceniany pod katem zasadności wniesionej skargi. To należy bowiem do następnego etapu postępowania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.