Uzasadnienie
Dnia 3 sierpnia 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...]. Skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika doradcę podatkowego P. Z. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez skarżącego P. G. z pouczeniem, że doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem w sprawie z zakresu prawa celnego oraz do uiszczeni wpisu w kwocie 117 zł. do kasy Sądu lub na podany numer konta. 7 października 2004 r. wpłynęło pismo procesowe zatytułowane "uzupełnienie skargi" podpisane przez doradcę podatkowego P. Z. z naklejonymi znaczkami opłaty skarbowej na kwotę 107 zł. W piśmie tym P. Z. powołując się na art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) twierdzi, że jest uprawniony do występowania przed sądami administracyjnymi jako pełnomocnik w sprawach celnych tym bardziej, że skarga dotyczy odsetek za zwłokę wypłacanych w związku z opóźnieniem w zwrocie cła, dochodzonych w oparciu o przepisy ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być radca prawny lub adwokat, inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo, zstępni strony, osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust 2 ustawy dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm) powołany przez P. Z. który mówi, że w charakterze pełnomocnika może występować doradca podatkowy w postępowaniu z zakresu sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Jednak zgodnie z ścisłą wykładnią językową i w świetle art. 4 i art. 3 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.D. Nr 137, poz. 926 ze zm.) do obowiązków podatkowych nie należy sprawa z zakresu prawa celnego i doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem strony w takim przypadku. Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 5 października 2004r. (Sygn. akt GKS 1104/04, nie publikowane).
Dodatkowo należy wskazać na inne istotne uchybienia w sprawie. Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu lub na rachunek bankowy. Opłata dokonana w znakach opłaty sądowej jest nieprawidłowa i jest traktowana jako brak wpisu (postan. NSA FSK 212/04, Monitor Podatkowy 2004/7/2). Nadto Sąd wzywał do wpłaty wpisu w wysokości 117 zł. a znaki opłaty sądowej naklejone na piśmie opiewają na 107 zł. Brak należnego wpisu od skargi powoduj, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
Z tych względów na mocy art. 58 § l ust. 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.