Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. M. na opisane postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego.
W dniu 21 maja 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o doręczenie jej wyroku wraz z uzasadnieniem.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2008 r. wezwano skarżącą do uiszczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym - opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem, doręczony stronie na jej wniosek. Zarządzenie to doręczono stronie skarżącej w dniu 28 maja 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – akta sprawy k.60)
Po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 4 czerwca 2008 r., postanowieniem z dnia 22 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał jej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie I. M. na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 27 listopada 2008 r.
W tych okolicznościach, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2009 r., doręczonym w dniu 16 marca 2009 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 maja 2008 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym, w przypadku nie uiszczenia opłaty we wskazanym terminie.
W dniu 23 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła zażalenie, wskazując, iż jest w trudnej sytuacji finansowej. Kilkakrotnie składała stosowne oświadczenia, które znajdują się w aktach sprawy. W tej sytuacji wnosi o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zasadą jest, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zgodnie zaś z art. 198 ppsa przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego.
Zgodnie z art. 234 § 2 ppsa, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 i art. 221 nie stosuje się.
Powyższe oznacza, że jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W rozpoznawanej sprawie wniosek taki skarżąca złożyła w dniu 21 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 26 maja 2008 r. wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie siedmiu dni pod rygorem jej ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca złożyła następnie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, który to wniosek – w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych (do których zalicza się m.in. opłatę kancelaryjną) został oddalony postanowieniem z dnia 22 września 2008 r. Zażalenie skarżącej na to orzeczenie zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 27 listopada 2008 r.
Sytuacja taka oznacza, że zobowiązanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł przez skarżącą, o czym poinformowano ją zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2009 r., doręczonym w dniu 16 marca 2009 r., pozostało w mocy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżąca nie uiściła opłaty kancelaryjnej.
W tych okolicznościach zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2009 r. należy ocenić jako niedopuszczalne, ponieważ pismo to nie stanowi nowego zarządzenia podlegającego zaskarżeniu, a jedynie informuje skarżącą, stosownie do art. 6 ppsa, o ciążącym na niej obowiązku oraz skutkach jego niewykonania, zaś na pismo "informacyjne" w myśl przepisów ppsa zażalenie nie przysługuje. Co prawda skierowane do skarżącej pismo z dnia 11 marca 2009 r. zawierało pouczenie o dopuszczalności wniesienia zażalenia, jednakże z powyższych powodów pouczenie to należy uznać za błędne, wynikające jedynie z faktu przeoczenia obowiązku jego usunięcia przed wysłaniem do strony.
Skoro, zatem żaden przepis ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na pismo wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, zażalenie w tym przedmiocie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ppsa.