Uzasadnienie
R. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego.
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi bądź nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi. W wezwaniu określono termin 7 dni i rygor odrzucenia skargi. Skarżącej doręczono wezwanie w dniu 2 lipca 2014 r.
Skarżąca nadała pismo stanowiące uzupełnienie braków skargi - podpisaną skargę - w dniu 8 lipca 2014 r. na poczcie w W., jednak do Sądu wpłynęła ona w dniu 15 lipca 2014 r.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Sąd przyjął, z uwagi na treść art. 83 § 3 p.p.s.a. oraz nadanie pisma u zagranicznego operatora pocztowego, że datą rozstrzygającą dla terminu wniesienia pisma jest data wpływu do sądu, czyli dzień 15 lipca 2014 r.
Pismem datowanym na dzień 20 września 2014 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 września 2014 r. k. 61), skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.
W uzasadnieniu wniosku twierdziła, że do tej pory wszystkie pisma do Sądu wysyłała z zagranicy i nie stanowiło to problemu. Podniosła, że Sąd nie pouczył jej, że nie może przesyłać pism procesowych z zagranicy. Wskazała, że mieszka tymczasowo za granicą, bo się leczy, ale nie ma po co tego zgłaszać, skoro sąd i tak jej nie wyśle listu na podany adres, bo zgodnie z polskim prawem adres do korespondencji musi być na terenie Polski. Uważa, że nie ponosi winy za tak długie dostarczanie korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy.
Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie postanowieniem Sądu z dnia 22 lipca 2014 r. skarga został odrzucona z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych. Postanowienie to zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 29 lipca 2014 r. W ocenie Sąd należy przyjąć, że w tej dacie skarżąca dowiedziała się, dlaczego skarga została odrzucona oraz że pismo będące uzupełnieniem braków skargi – skarga prawidłowo podpisana - zostało złożone z przekroczeniem terminu. W konsekwencji ustanie przyczyny uchybienia terminu należy wiązać z tą datą. Skoro więc 7-dniowy termin na złożenie wniosku zaczął biec od dnia 30 lipca 2014 r. to ostatnim dniem na skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi był dzień 5 sierpnia 2014 r. Tymczasem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 22 września 2014 r.
Podkreślenia wymaga, że gdyby nawet skarżąca poznała treść postanowienia Sądu z dnia 22 lipca 2014 r. w dacie późniejszej, niż w dniu 29 lipca 2014 r., to na pewno znała treść tego postanowienia w dniu 18 sierpnia 2014 r., czyli w dniu sporządzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wynika to z faktu, że we wniosku tym skarżąca wskazała jako datę zaskarżonego aktu dzień 24 lipca 2014 r., którą to datą opatrzone było pismo przewodnie doręczenia postanowienia z dnia 22 lipca 2014 r. Tak więc w tym przypadku 7- dniowy termin upłynąłby 25 sierpnia 2014r., czyli prawie miesiąc przed złożeniem przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu.
Mając na względzie przytoczone okoliczności Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi został złożony po terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek.