Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo H. K. W. K. & I. S. – W. Spółka Jawna w P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 5 800 zł. za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.
W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że jej wykonanie skarżącemu grozi niepowetowana strata w postaci niemożności dysponowania własnymi środkami finansowymi, a tym samym możliwości utraty płynności finansowej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił istnienia takich okoliczności. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja sprowadzająca się do twierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowaną stratę w postaci niemożności dysponowania własnymi środkami finansowymi, a tym samym możliwości utraty płynności finansowej spółki. Skarżący nie podał jakichkolwiek danych, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. W szczególności nie wskazano żadnych danych dotyczących sytuacji finansowej skarżącej spółki. Nie ma natomiast podstaw do prowadzenia przez Sąd w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń.
Samo twierdzenie, czy też przekonanie skarżącego o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być podstawą uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.
W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.