Uzasadnienie
"A" Spółka z o. o. z siedzibą w J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 kwietnia 2013 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 14 grudnia 2012 r. (nr [...]) w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego i naliczenia należności celno-podatkowych ww. spółce. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (bez uzasadnienia).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. wykazania, że wykonanie ostatecznej decyzji powoduje w konkretnej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, LEX nr 493672). Przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471).
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności ani też nie przedłożył żadnych dokumentów, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Sąd nie może domyślać się w czym skarżący dopatruje się wystąpienia tych przesłanek, a prowadzenie dochodzenia w tym zakresie nie jest jego obowiązkiem.
W tej sytuacji Sąd, uznając wniosek za bezzasadny, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.