Uzasadnienie
A Sp. z o.o. z siedzibą w Jaworze zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 kwietnia 2013 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 14 grudnia 2012 r. (nr [...]), którą organ określił wartość celną towaru pozycji SAD nr 1 na kwotę 153.801,00 zł, określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) w wysokości 316,00 zł podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, orzekł o poborze odsetek oraz określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu (B00) w wysokości 46.038,00 zł.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 574/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej spółce wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak uzasadnienia wniosku.
W dniu 21 sierpnia 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej zawierające kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wskazała, że w wyniku podjętych przez Dyrektora Izby Celnej działań egzekucyjnych spółka nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej, a tym bardziej na bieżąco regulować jakichkolwiek zobowiązań. Podjęcie działań egzekucyjnych wobec spółki spowodowało ponadto, że banki, w których skarżąca ma zaciągnięte kredyty, wszczęły procedurę wypowiedzenia tych kredytów inwestycyjnych lub żądają ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia, którego spółka nie posiada. Stwierdzono również, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku zarząd spółki zobowiązany będzie rozważyć złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, do czego stara się nie dopuścić mając na uwadze dobro zatrudnionych w spółce pracowników i ich rodzin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie dodać należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Według art. 61 § 4 p.p.s.a. tego rodzaju postanowienia mogą być zmieniane i uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 381/08, Legalis nr 139413).
Oceniając złożony wniosek w świetle wysokości należności celno-podatkowych, jak też fakt wszczęcia wobec skarżącej postępowań egzekucyjnych, w konsekwencji czego doszło do podjęcia przez banki kroków zmierzających do wypowiedzenia udzielonych spółce kredytów, Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.