Uzasadnienie
K. W. skierował do Wojewody skargę na działalność urzędników Urzędu Gminy w C., która - zgodnie z właściwością - została przekazana do rozpatrzenia Radzie Gminy. Rada Gminy rozpatrzyła w/w skargę podejmując w tej sprawie w dniu 30 grudnia 2011 r. uchwałę Nr [...]. Jako podstawę prawną uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.).
W dniu 26 stycznia 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga K. W. na powyższą uchwałę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.).
W myśl art. 3 § 2 w/w aktu normatywnego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Wskazać też należy, że zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż zaskarżyć do sądu można jedynie te uchwały organu gminy, które pozostają w zakresie administracji publicznej.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w sprawie zbadania skargi K. W. na działalność wójta gminy w przedmiocie działalności pracowników urzędu gminy. Była to zatem skarga powszechna przysługująca w oparciu o przepisy działu VIII k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Na mocy art. 229 pkt 3 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy. Na ten przepis powołała się Rada Gminy podejmując zaskarżoną uchwałę.
Wymieniony w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog nie zawiera zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 238 § 1 k.p.a.
Odnosząc się do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, lecz jak wyżej zaznaczono stanowi czynność materialno - techniczną zawiadomienia skarżącego o załatwieniu skargi, podjętą w formie przewidzianej prawem na podstawie art. 18 ustawy o samorządzie gminny, tym samym nie może stanowić przedmiotu skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., II OSK 2389/10, LEX nr 743417).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.