Uzasadnienie
Skarżący A. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Po wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, skarżący złożył na formularzu urzędowym PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej.
Po wezwaniu do nadesłania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych skarżący w dniu 5 grudnia 2016 r. uiścił opłatę kancelaryjną w wymaganej wysokości.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zważył, miał na uwadze, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Natomiast w myśl art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie skarżący uiścił opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Zatem postępowanie zainicjowane przedmiotowym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem rozpoznanie wniosku stało się zbędne.
Z tego względu, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.