Uzasadnienie
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Wyrokiem z dnia 25 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 64/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. M. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o nadesłanie jej wyroku wraz uzasadnieniem oraz "zwrot kosztów tego pisma procesowego jak i nadania listu poleconego".
Stosownie do treści art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei w myśl art. 200 powołanej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 210 § 1 wskazanej ustawy stanowi, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżąca nie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w piśmie z dnia 23 lutego 2010 r. jak również w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 24 lutego 2010 r. została pouczona o skutkach niezgłoszenia wniosku o zwrot kosztów we wskazanym wyżej terminie.
Ze skargi, jak również z protokołu rozprawy z dnia 25 marca 2010 r., na którą skarżąca się nie stawiła, nie wynika, ażeby do momentu zamknięcia rozprawy zgłosiła ona wniosek o przyznanie kosztów postępowania.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znajdując podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku orzekł, jak w sentencji postanowienia.