Uzasadnienie
Wnioskiem datowanym na dzień 18 sierpnia 2014 r. skarżący K. R.zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 sierpnia 2014 r. ustalono, że wnioskodawca będący osobą niezdolną do pracy i dotkniętą chorobą nowotworową prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Źródłem utrzymania ww. osób są świadczenia emerytalno – rentowe w kwocie około 1.600 zł netto miesięcznie. Przedmiotowe dochody muszą wystarczyć wnioskodawcy i jego żonie na pokrycie kosztów utrzymania oraz leczenie.
Ponadto ustalono, że wnioskodawca oraz jego żona nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro pozwalających na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie uznano, co następuje.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W świetle wyżej wskazanej regulacji normatywnej to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
W ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca będący osobą niezdolną do pracy nie mając realnych możliwości poniesienia kosztów postępowania (w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru) spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Za powyższą konstatacją przemawia zwłaszcza zestawienie uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawcy i jego żony. Nie bez znaczenia jest również tutaj deklarowany brak majątku i oszczędności.
W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy oznaczałaby zamknięcie wnioskodawcy drogi do sądu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.