Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 listopada 2015 r. nr [...] działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu Prorektor ds. Studenckich Uniwersytetu utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu z dnia 15 września 2015 r. l.dz. [...] o nie wyrażeniu zgody na wznowienie studiów przez J. P. na kierunku: psychologia, pięcioletnie studia magisterskie w trybie wieczorowym, na [...] roku w roku akademickim [...].
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 20 maja 2014 r. Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu wydał decyzję nr [...] o skreśleniu J. P. z listy studentów na kierunku psychologia, pięcioletnie studia magisterskie w trybie wieczorowym z powodu nierozliczenia sesji zimowej w roku akademickim [...].
Wnioskiem z dnia 10 czerwca 2015 r. J. P. zwrócił się o wznowienie studiów na [...] roku w roku akademickim [...]. Zamiarem skarżącego było podjęcie przerwanych studiów od semestru zimowego roku akademickiego [...], ukończenie seminarium magisterskiego, złożenie pracy dyplomowej i uzyskanie tytułu zawodowego magistra.
W odpowiedzi na wniosek, Dziekan Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu decyzją z dnia 15 września 2015 r. l. dz. [...] nie wyraził skarżącemu zgody na wznowienie studiów. W rozstrzygnięciu decyzji zawarty został zapis "Podstawa: Uchwała Rady Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu nr [...] z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów oraz zmiany kierunku lub specjalności studiów na podstawie Regulaminu Studiów Uniwersytetu (załącznik do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia 29 marca 2012 r. z późn. zm.)".
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że brak zgody na wznowienie studiów na [...] roku od semestru zimowego [...] następuje z przyczyn formalnych. Poza tym w uzasadnieniu decyzji znalazł się zapis "Podstawa: § 46 pkt 2 ust. 2 Regulaminu Studiów [...] (Załącznik do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia 29 marca 2012 r. z późn. zm.)".
Pismem z dnia 7 października 2015 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia oraz wyrażenia zgody na wznowienie studiów.
W ocenie odwołującego organ pierwszej instancji w żaden sposób nie wskazał i nie sprecyzował konkretnych przyczyn, które uniemożliwiają wznowienie studiów. Ponadto uchwała Rady Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu nr [...] z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów oraz zmiany kierunku lub specjalności studiów wskazana jako podstawa decyzji została podjęta już po złożeniu podania o wznowienie studiów. W uchwale tej nie ma zapisu, że wchodzi ona w życie z mocą wsteczną. Zatem w przypadku strony zastosowanie winna mieć zasada lex retro non agit lub lex severior retro non agit.
Odwołujący się wskazał ponadto, że uchwała nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 29 marca 2012 r. straci moc z dniem 1 października 2015 r. w związku z wejściem w życie uchwały Senatu Uniwersytetu nr [...] z dnia 26 marca 2015 r. W chwili rozpoznawania odwołania obowiązywać będzie § 2 uchwały znoszącej, wskazujący w tym przypadku na moc wsteczną, co oznacza, że przedstawione w uzasadnieniu decyzji akty prawne wraz z załącznikami stają się bezpodstawne.
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia 19 listopada 2015 r. nr [...] działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu Prorektor ds. Studenckich utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
W podstawie prawnej wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 60 ust. 6, art. 66, art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) oraz § 46 ust. 3 i 4 Regulaminu Studiów Uniwersytetu.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano na brak zgody na wznowienie studiów z przyczyn formalnych. Poza tym w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego znalazł się zapis "Podstawa: § 46 pkt 2 ust. 2 Regulaminu Studiów [...] (Załącznik do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia 29 marca 2012 r. z późn. zm.)".
Decyzja została doręczona stronie w dniu 23 czerwca 2016 r.
W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. P. wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie rozstrzygnięć. Decyzji Rektora Uniwersytetu skarżący zarzucił naruszenie:
- - przepisów postepowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
- 1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie "k.p.a."), polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy zaistniały w sprawie - wskazane w § 46 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów [...] - przesłanki do nie wyrażenia zgody na wznowienie studiów, wobec braku omówienia tych okoliczności i przesłanek w uzasadnieniu obydwu decyzji,
- 2. art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. w związku z art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez niedochowanie i rażące naruszenie ustawowego terminu załatwienia sprawy (rozpoznania odwołania) przy równoczesnym zaniechaniu obowiązkowi zawiadomienia skarżącego o przyczynie zwłoki w rozpoznaniu sprawy i wskazania nowego terminu załatwienia sprawy,
- 3. art. 8 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie wydanych decyzji z uwagi na zawarcie w nich zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonego decyzji - nade wszystko zaś, na jakiej podstawie organy obydwu instancji uznały wniosek skarżącego za nie zasługujący na uwzględnienie i w oparciu o jakie konkretne kryteria,
- 4. art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu z dnia 15 września 2015 r. nr [...] o nie wyrażeniu zgody na wznowienie studiów przez skarżącego,
- 5. art. 138 § 1 punkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie przez organ drugiej instancji w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji;
- - prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest uchwały Rady Wydziału Nauk Społecznych [...] nr [...] z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów oraz zmiany kierunku lub specjalności poprzez jej niewłaściwe zastosowanie - w sytuacji, w której skarżący podanie o wznowienie studiów złożył przed datą podjęcia i wejścia w życie wyżej wskazanej uchwały, a zatem, w konsekwencji, złamanie także ogólnej zasady prawnej lex retro non agit (prawo nie działa wstecz).
W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że organy obydwu instancji całkowicie zaniechały jakiegokolwiek wyjaśnienia i sformułowania uzasadnienia faktycznego swoich rozstrzygnięć. W istocie więc organy nie wyjaśniły na podstawie jakich ustaleń uznały wniosek skarżącego za niezasadny odmawiając zgody na wznowienie studiów. Obowiązek zawarcia w treści decyzji m.in. uzasadnienia faktycznego i prawnego wynika wprost i jednoznacznie z regulacji zawartej w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Zawarcie w treści wydanych decyzji sformułowania "brak zgody na wznowienie studiów na [...] roku od semestru zimowego [...] z przyczyn formalnych" nie pozwala w żadnej mierze na poznanie motywów odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów, a zatem także na weryfikację prawidłowości takiej decyzji.
Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że podanie do Dziekana Wydziału Nauk Społecznych zostało złożone przed datą podjęcia uchwały w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów oraz zmiany kierunku lub specjalności. Postępowanie w przedmiocie wznowienia studiów winno być zatem prowadzone na podstawie regulacji uczelnianych obowiązujących w dacie jego zainicjowania.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego dotychczasowego stanowiska w sprawie. Uznając zarzuty skarżącego za niezasadne organ wskazał, że u podstaw wydania zaskarżonej decyzji leży brak osiągnięć w dotychczasowym przebiegu studiów. Organ przedstawiając ten przebieg oraz wydane wobec skarżącego rozstrzygnięcia wskazał, że skarżącemu wielokrotnie przedłużano termin złożenia pracy magisterskiej i termin obrony. Brak osiągnięć w dotychczasowym przebiegu studiów skutkował skreśleniem skarżącego z listy studentów decyzją z dnia 20 maja 2014 r. Kiedy skarżący w dniu 10 czerwca 2015 r. po raz kolejny wniósł o wznowienie studiów Dziekan Wydziału Nauk Społecznych nie wyraził na to zgody mając na uwadze brak osiągnięć pomimo wielokrotnie dawanych szans.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego organ wskazał, że uchwała w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów oraz zmiany kierunku lub specjalności istotnie podjęta dzień po dacie złożenia przez skarżącego podania o wznowienie nie stworzyła odrębnych kryteriów rozpatrywania wniosków o wznowienie. Uchwała ta powtarza bowiem wprost zapisy § 46 Regulaminu Studiów Uniwersytetu. Poprzednia uchwała Rady Wydziału nr [...] z dnia 4 października 2012 r. w przedmiocie wznowienia studiów odsyłała do § 46 Regulaminu Studiów Uniwersytetu nie cytując go. Sytuacja prawna skarżącego była zatem identyczna według stanu obowiązującego do dnia 11 czerwca 2015 r. i po tej dacie. Zatem zarówno przed jak i po tej dacie przesłanką uzasadniającą odmowę wznowienia jest brak osiągnięć w dotychczasowym przebiegu studiów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrola zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryterium prowadzi do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Uniwersytetu utrzymująca w mocy decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych odmawiającą wyrażenia zgody na wznowienie przez skarżącego studiów na kierunku psychologia.
Jako materialnoprawną podstawę wydania swoich decyzji organy wskazały § 46 ust. 2 punkt 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu stanowiącego załącznik do Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu (w brzmieniu nadanym Uchwałą Senatu Uniwersytetu nr [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r.).
Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że stosownie do art. 207 § 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Obowiązek odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego polega na zachowaniu przez organy uczelni minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. W kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) zasady autonomii szkół wyższych decyzje organów uczelni nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzje organów administracji publicznej wydawane w indywidualnych sprawach. Pomimo tego decyzje te zostały poddane kontroli sądów administracyjnych pod względem zgodności z prawem.
Artykuł 107 § 1 k.p.a. określa, co powinna zawierać decyzja wymieniając jako jeden z jej składników – uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Wskazanie to jest istotne, gdyż podstawowym elementem tworzącym standard sprawiedliwości proceduralnej jest obowiązek ujawniania w czytelny sposób motywów podjętego rozstrzygnięcia (zob.: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt K 7/09, publ. OTK-A 2009, Nr 7 poz. 113).
Redakcja § 46 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu obowiązującego w dacie złożenia podania o wznowienie jak i obowiązującego w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy § 47 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu uchwalonego uchwałą Senatu Uniwersytetu z dnia 26 marca 2015 r. wskazuje na to, że wydanie przez organ uczelni rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów pozostawione zostało uznaniu organu. Rozstrzygnięcie to dokonywane jest zatem w ramach tzw. uznania administracyjnego (luzu decyzyjnego). Uznaniowy charakter tego rodzaju decyzji przejawia się tym, że organ nie ma obowiązku uwzględnienia każdego wniosku złożonego w przedmiocie wznowienia studiów. Orzekając w tej materii musi jednakże uwzględnić określone okoliczności. Zakres tych okoliczności określa obowiązująca regulacja normatywna.
Należy podkreślić, że podejmowane przez organ w ramach uznania administracyjnego rozstrzygnięcie nie może oznaczać jego dowolności. Wydanie decyzji uznaniowej musi być poprzedzone wyjaśnieniem okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia danej sprawy, to jest zebraniem materiału dowodowego, a następnie jego wszechstronnym rozpatrzeniem, znajdującym odzwierciedlenie w uzasadnieniu tej decyzji. Decyzje uznaniowe nie są bowiem zwolnione z obowiązku uzasadnienia faktycznego i prawnego, a wręcz przeciwnie należy przyjąć, że ze względu na konieczność wyboru rozstrzygnięcia decyzje pozostawione uznaniu administracyjnemu wymagają zatem szerszego uzasadnienia niż decyzje podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania.
Sąd wskazuje, że rozstrzygnięcia (w szczególności te negatywne dla strony) podejmowane w ramach uznania administracyjnego powinny być szczególnie przekonująco, wyczerpująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione, a organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych, czy też nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Decyzja taka powinna więc w sposób czytelny, umożliwiający kontrolę poszczególnych etapów rozumowania, przedstawić wszystkie przesłanki faktyczne i interpretacyjne wnioskowania organu. Innymi słowy, organ orzekający na podstawie przepisu o charakterze uznaniowym ma obowiązek szczegółowego uzasadnienia motywów, jakimi kierował się, czyniąc użytek ze swych uprawnień, a uzasadnienie takiej decyzji nie może opierać się na ogólnych stwierdzeniach, czy też jedynie na przytoczeniu ustawowych czy regulaminowych przesłanek uprawniających do wydania decyzji niekorzystnej dla strony.
W niniejszej sprawie organy obydwu instancji nie sprostały powyżej przedstawionym wymogom.
W uzasadnieniach wydanych decyzji organy obydwu instancji zawarły bowiem wyłączny (i identyczny) zapis o treści: "[...] brak zgody na wznowienie studiów na [...] roku od semestru zimowego [...] z przyczyn formalnych. Podstawa: § 46 pkt 2 ust. 2 Regulaminu Studiów [...] (Załącznik do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia 29 marca 2012 r. z późn. zm.)[...]".
W świetle powyższych zapatrywań należy stwierdzić, że uzasadnienia decyzji organów obu instancji uznać należy za wysoce lakoniczne. Decyzje te nie wskazują jakichkolwiek ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia jak i nie powołują się na jakiekolwiek dowody uzasadniające stanowisko organów. Decyzje te nie zawierają nadto odniesienia się do tych okoliczności, które w świetle użytego w powyżej wskazanych aktach uczelnianych zwrotu "[...] uwzględniając zwłaszcza [...]" organ winien wziąć pod uwagę rozstrzygając wniosek skarżącego o wznowienie studiów. Tym samym należy stwierdzić, że decyzja organu pierwszej instancji jak i decyzja organu odwoławczego zostały wydane z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., co z uwagi na uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie wznowienia studiów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym miejscu należy podkreślić, że podjęta przez organ odwoławczy próba uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia w odpowiedzi na skargę (w którym to piśmie organ wskazał, że podstawą decyzji jest brak osiągnięć w dotychczasowym przebiegu studiów – k. 21 akt sądowych) jest działaniem oczywiście spóźnionym i nie mogącym w żaden sposób konwalidować w tym zakresie wydanych decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że próba uzasadnienia wydanej decyzji w piśmie procesowym, jakim jest odpowiedź na skargę, które zostało złożone po zakończeniu postępowania administracyjnego, nie może zastępować uzasadnienia rozstrzygnięcia określonego w art. 107 § 3 k.p.a. Pismo to może mieć charakter jedynie pomocniczy, stanowiący dodatkowe wyjaśnienie motywów podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności w świetle zarzutów podniesionych w skardze, ale nie można zastępować czy uzupełniać uzasadnienia podjętej decyzji (zob. w tej materii m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 247/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 586/09; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że zaskarżone decyzje wydane zostały przez organy obu instancji z naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 9, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a., co uzasadnia ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia przepisu określającego termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym przy równoczesnym zaniechaniu obowiązkowi zawiadomienia skarżącego o przyczynie zwłoki i wskazania nowego terminu załatwienia sprawy wskazać należy, że zarzut ten nie może rzutować na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. W sytuacji uznania, że organ drugiej instancji pozostawał w bezczynności, skarżący powinien zwalczać ten stan w sposób prawem przewidziany, to jest w drodze skargi na bezczynność organu poprzedzonej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a. i art. 3 § 2 punkt 8 p.p.s.a.).
Odnosząc się z kolei do zarzutu nieuprawnionego zastosowania przepisów uchwały nr [...] w sprawie wydziałowych kryteriów dotyczących przeniesienia z innych uczelni, wznowienia studiów, zmiany kierunku lub specjalności studiów oraz zmiany formy studiów wskazać należy, że uchwała ta nie stworzyła alternatywnych wobec Regulaminu Studiów Uniwersytetu kryteriów rozpatrywania podań o wznowienie studiów. Podjęcie wskazanej uchwały po złożeniu przez skarżącego podania o wznowienie studiów - czego organy nie kwestionowały - nie mogło również spowodować wyeliminowania z obrotu prawnego postanowień obowiązującego w dacie jej podjęcia § 46 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu. W istocie zatem sytuacja prawna istniejąca przed złożeniem przez skarżącego podania o wznowienie studiów (determinowana poza Regulaminem Studiów postanowieniami odwołującego się do Regulaminu § 2 uchwały Rady Wydziału Nauk Społecznych z dnia 4 października 2012 r.) jak i po tej dacie (determinowana poza Regulaminem Studiów § 2 uchwały Rady Wydziału Nauk Społecznych z dnia 11 czerwca 2015 r.) pozostawała niezmienna.
Z przytoczonych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (punkt pierwszy wyroku).
O kosztach postępowania (punkt drugi wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzoną od organu na rzecz skarżącego kwotę stanowi 200 zł uiszczone tytułem wpisu od skargi.
W dalszym toku postępowania organy zobowiązane będą uwzględnić przedstawioną argumentację z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a.
Rozpoznając ponownie podanie skarżącego o wznowienie studiów organ pierwszej instancji winien dokonać wszechstronnej oceny przesłanek odnoszących się do wznowienia studiów a następnie przedstawić rezultat dokonanej oceny w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu wydanej decyzji.