Uzasadnienie
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lipca 2014 r. (nr [...]), którą organ uchylił decyzję Wójta Gminy z dnia 11 czerwca 2014 r. (nr [...]) o odmowie J. M. przyznania zasiłku celowego na schronienie i wyżywienie w Schronisku dla Bezdomnych Kobiet z Dziećmi [...] w G. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Skarżący wskazał w szczególności, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku J. M., gdyż G.i J. M. nigdy nie korzystali z pomocy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. i nie widnieją w systemie komputerowym tego Ośrodka. Zdaniem skarżącego właściwym jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w C. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, ponieważ organ pierwszej instancji nie posiada statusu strony. Podkreślił, że w roli organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny czy też obowiązek, także wówczas, gdy decyzja dotyka bezpośrednio praw i obowiązków reprezentowanej jednostki (uchwała 5 sędziów NSA z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt I OPK 14/00).
Organ odwoławczy wskazał również, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OW 177/13) wskazał Wójta Gminy jako organ właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie decyzję Wójta Gminy o odmowie przyznania zasiłku celowego J. M. wydał z upoważnienia Wójta - Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. Z treści skargi wynika, że skarżący Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. występuje w imieniu Wójta Gminy, czyli organu pierwszej instancji. Zatem skarżącym ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lipca 2014 r. jest organ którzy orzekał w sprawie jako organ pierwszej instancji.
Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej.
Należy zatem podzielić pogląd, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie.
Powyższy pogląd, że organ orzekający w pierwszej instancji nie może skarżyć do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego, wydanej w tej samej sprawie, jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 711/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ oraz powołane w nim orzecznictwo). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko.
Na marginesie sprawy Sąd wskazuje za organem odwoławczym, że postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013 r. Wójt Gminy został wyznaczony do rozpoznania sprawy udzielenia J. M. świadczenia z pomocy społecznej w formie schronienia i wyżywienia.
Mając na względzie powyższe okoliczności i treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.