Uzasadnienie
R. Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2014 r.
Z uwagi na fakt, że przedmiotowa skarga nie została podpisana przez skarżącą,(jest to kserokopia dokumentu), a w zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, tj. – skargi nie podpisała, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę R. Ż. Postanowienie, zawierające pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącej w dniu 15 grudnia 2014 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru pisma k-24 akt).
W dniu 23 grudnia 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek R. Ż. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pisząca wyjaśniła, że nie zrozumiała wezwania Sądu, bierze leki otępiające pamięć, nie rozumie niektórych poruszanych spraw i teraz chce usunąć brak skargi – przesyła swój podpis.
W dniu 13 stycznia 2015 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi ewentualnie – nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 20.01.2015 r.(dowód- zwrotne potwierdzenie odbioru pisma k- akt).
W dniu 22 stycznia 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo R. Ż.w którym skarżąca napisała, że "uzupełnia wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie – oto mój podpis R. Ż.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2014 r. poz. 270.), zwanej dalej P.p.s.a.
Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd odrzuca skargę postanowieniem.
Według art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu wymaga od strony uwiarygodnienia dołożenia w sprawie należytej staranności, jak również faktu, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Brak winy w uchybieniu terminu przyjąć można jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000 r., str. 368 - 370). Zgodnie z utrwalonym w tej mierze poglądem przyjętym w orzecznictwie, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt l SA/Gd 560/00 niepubl., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30748).
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja uzasadniająca przywrócenie terminu. R. Ż. dwukrotnie wzywana była przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi – raz pismem z dnia 5 listopada 2014 r., drugi raz – pismem z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt IIISA/Gd 892/14.
W obu pismach wyjaśniano, że chodzi o to, by skarżąca:
- - podpisała skargę znajdującą się w aktach ewentualnie, by
- - nadesłała egzemplarz podpisanej skargi, gdyż w aktach Sądu jest jedynie kserokopia skargi.
Pomiędzy wyżej wskazanymi datami skarżącej doręczono postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z tej przyczyny, że nie była ona uzupełniona tj. nie została podpisana przez skarżącą. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w tej sprawie skarżąca napisała, że z uwagi na pobieranie leków zakłócających pamięć (koncentrację) skarżąca nie zrozumiała wezwania Sądu ale skargi nadal nie podpisała i nie nadesłała innego, podpisanego egzemplarza skargi, czyli – nie dokonała czynności, do której była wzywana.
Skoro wskazywane w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie wyłączały możliwości skarżącej złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, to nie było przeszkód, by skarżąca nadesłała podpisaną skargę bądź – by osobiście podpisała skargę znajdującą się w aktach.
Zaświadczenie lekarskie, dołączone do wniosku, informujące, że "pacjentka leczy się w tut. Poradni i nadal" może uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu ale – nie zastępuje podpisu skarżącej na skardze.
W świetle powyższego należy uznać, że skarżąca - wnioskodawczyni nie dokonała w terminie czynności, do której była wzywana, co wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.