Uzasadnienie
Skarżący J. P. s. F. wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2008 r. uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 8 maja 2008 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 200 zł.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonych dokumentów (kopii przekazu emerytury za marzec 2008 r., wyników badań lekarskich, blankietu wpłaty raty pożyczki) ustalono, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 757,19 zł brutto (649,19 zł netto) miesięcznie, nie posiada nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał m.in., że ponosi wydatki z tytułu korzystania z telefonu, zużycia gazu oraz zakupu niezbędnych leków w łącznej kwocie 160 zł miesięcznie. Ponadto podniósł, że zaciągnął pożyczkę na zakup żywności, lekarstw oraz spłatę długów zaciągniętych u znajomych. Miesięczna rata tej pożyczki wynosi 192,73 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe dane, uznano, że skarżący wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w sprawie spowoduje skutki, o jakich mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość osiąganych przez skarżącego miesięcznych dochodów oraz okoliczność nieposiadania zasobów pieniężnych.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.