Uzasadnienie
W dniu 8 stycznia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. H., reprezentowana przez adwokata M. Ż., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2020 r. r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Jak wynika z akt administracyjnych ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 grudnia 2020 r.
Wraz ze skargą pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyjaśniając, że skarga została sporządzona w dniu 5 stycznia 2021 r., jednak pracownik kancelarii nie wysłał przekazanej mu przesyłki w dniu 5 stycznia 2021 r., a tym samym doszło do uchybienia terminu nie z winy pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Pełnomocnik skarżącej otrzymał decyzję w dniu 8 grudnia 2020 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2021 r. Skarga tymczasem wniesiona została w dniu 8 stycznia 2021 r., czyli z uchybieniem terminu.
Z ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności oraz że o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy nie można usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, z dnia 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02, CBOSA). Obiektywny miernik staranności, której należy oczekiwać od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mandanta, w tym od profesjonalisty- adwokata będącego pełnomocnikiem strony skarżącej, obejmuje wymóg właściwego zorganizowania pracy kancelarii. Wiąże się to z odpowiedzialnością za prowadzenie sprawy strony skarżącej oraz z odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09, CBOSA).
W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika. To strona bowiem ponosi wszelkie konsekwencje działania bądź zaniechania reprezentującego ją w sprawie pełnomocnika. Brak staranności pełnomocnika w doborze osób, przy pomocy których prowadzi on działalność gospodarczą, nie może prowadzić do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 958/12, CBOSA).
W ocenie Sądu, podzielającego powyższe stanowiska nie można zatem przyjąć, by pełnomocnik skarżącej uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Błędu pracownika kancelarii, polegającego na niewysłaniu w wymaganym terminie przekazanej mu przesyłki zawierającej skargę nie można rozpatrywać jako okoliczności nagłej, nie do przezwyciężenia. Działalność zawodowego pełnomocnika musi cechować szczególna staranność przy dokonywaniu czynności procesowych, zwłaszcza tych, których skuteczność uzależniona jest od dochowania ustawowego terminu. Szczególna staranność obejmuje również wymóg prawidłowej organizacji pracy kancelarii i sprawowania odpowiedniego dozoru nad jej pracownikami. Ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracownika kancelarii.
Skoro zatem jedyną deklarowaną w treści wniosku przyczyną uchybienia terminu był fakt niewysłania przez pracownika kancelarii skargi we wskazanym przez pełnomocnika skarżącej terminie, podwyższone wymagania co do rzetelności zawodowego pełnomocnika procesowego nie pozwalają na przyjęcie, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było zawinione.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.