Uzasadnienie
1.Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania złożonego przez M. K. od decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
- 2. Stan sprawy, będący podstawą wydania zaskarżonej decyzji, przedstawia się następująco:
2.1.Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) wymierzono M. K. (dalej: "skarżący") karę pieniężną w wysokości[...] zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
2.2.Skarżący złożył odwołanie do decyzji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucił min. rażące naruszenie art. 90 ust.1. ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. z 30 listopada 2009r., Nr 201, poz.1540 ze zm.), a to poprzez wydanie decyzji przez organ niewłaściwy w sprawie tj. Naczelnika Urzędu Celnego w B.. Zdaniem skarżącego organem właściwym - z uwagi na miejsce prowadzenia działalności przez skarżącego - jest Naczelnik Urzędu Celnego w K..
2.2.Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym, postanowieniem z dnia [...]. (nr [...]), na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012, poz.749, dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p.") stwierdził niedopuszczalność odwołana z powodu nieistnienia decyzji w znaczeniu prawnym.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo i doktrynę wskazał, że do koniecznych elementów kwalifikujących dany akt do decyzji administracyjnych należy zaliczyć: (i) oznaczenie organu administracji państwowej wydającej akt, (ii) wskazanie adresata aktu, (iii) rozstrzygnięcie o istocie sprawy, (iv)podpis osoby reprezentującej organ administracji. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja nie ma waloru decyzji administracyjnej, bowiem jako organ wydający został wskazany Naczelnik Urzędu Celnego w B., natomiast decyzja podpisana została - z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydawania decyzji - w imieniu Naczelnika Urzędu Celnego w K., a nie Naczelnika Urzędu Celnego w B.. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że błąd popełniony w zakresie oznaczenia organu wydającego decyzję należy zaliczyć do błędów istotnych, niepodlegających sprostowaniu w trybie art. 215 § 1 O.p.
3. W złożonej do tut. Sądu skardze z dnia [...] r. na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r., skarżący zarzucił rażące naruszenie procedury mające wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 288 § 1 O.p. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, gdy orzeczenie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. jest decyzją administracyjną, choć rażąco wadliwą formalnie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu argumentował, że wszystkie cztery, obligatoryjne elementy decyzji wskazane przez organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia są zawarte w akcie z dnia [...] r., zatem należy uznać, że akt ten jest decyzją administracyjną. Nieistnienie decyzji można stwierdzić jedynie wtedy, kiedy występuje całkowity brak któregokolwiek ze wskazanych przez organ czterech elementów.
- 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a).
Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu jest ustalenie, czy decyzję z [...] r. należy uznać za nieistniejącą w sensie prawnym, z powodu wydania jej przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. i podpisania przez upoważnioną osobę (z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego) w imieniu Naczelnika Urzędu Celnego w K. i czy tego rodzaju wada uzasadnia stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Ordynacja podatkowa nie zawiera ustawowej definicji decyzji podatkowej, podobnie jak takiej definicji nie zawiera kodeks postępowania administracyjnego. Nie oznacza to, że doktryna i orzecznictwo sądowe nie wypełniło tego braku. I tak, w doktrynie rozróżnia się materialne i procesowe ujęcie decyzji. W ujęciu materialnym przez decyzję rozumie się: "oparte na przepisach prawa administracyjnego władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracyjnego, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie" (por. J. Lang, J. Służewski (red.), M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Polskie prawo administracyjne, Warszawa 1995, s.190). W orzecznictwie, na uwagę zasługuje uchwała Sądu Najwyższego z 05.02.1998r. (sygn. akt III ASP1/88, OSP 1989, z.3, poz.59), w której sąd wskazał, że materialne pojęcie decyzji – w nauce prawa administracyjnego - oznacza kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne.
Dalej SN zauważył, że z definicji tej, wynikają jednoznaczne cechy, których istnienie warunkuje uznanie danej czynności organu administracji państwowej – jako decyzji. Wskazał na następujące cechy: (i) decyzja jest przejawem woli organu administracyjnego, co oznacza, że organ ten rozstrzygając sprawę narzuca władczo swoje stanowisko, (ii) decyzja musi wyraźnie wskazywać podstawę prawną w powszechnie obowiązujących przepisach prawa administracyjnego lub finansowego, (iii) decyzja rozstrzyga konkretną sprawę konkretnej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne.
Ujęcie procesowe decyzji zawarte jest w art. 207, 208 i 210 O.p., co oznacza, że decyzja powinna odpowiadać wymaganiom art. 207 i 208 O.p. oraz posiadać elementy wymienione w art. 210 O.p.
Zgodnie z art. 210 § O.p. decyzja zawiera:
- 1) oznaczenie organu podatkowego,
- 2) datę jej wydania,
- 3) oznaczenie strony,
- 4) powołanie podstawy prawnej,
- 5) rozstrzygnięcie,
- 6) uzasadnienie faktyczne i prawne,
- 7) pouczenie o trybie odwoławczym - jeżeli od decyzji służy odwołanie,
- 8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego, a jeżeli decyzja została wydana w formie dokumentu elektronicznego - bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że jako organ wydający decyzję, wskazany został Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. czyli istniejący organ podatkowy. Decyzję podpisała osoba upoważniona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. tj. organ, który również funkcjonuje w systemie administracji podatkowej. Decyzja, zawiera zatem sporne w sprawie elementy, wymienione w art. 210 § 1 pkt 1 i 8 O.p., będąc równocześnie jednostronnym oświadczeniem woli organu podatkowego, określającym sytuację prawną skarżącego.
W ocenie Sądu, tylko brak wskazanych powyżej elementów mógłby uzasadnić stanowisko organu odwoławczego, uznające decyzję z dnia [...] r. za nieistniejącą w sensie prawnym.
Nie zasługuje zatem na uwzględnienie stanowisko organu odwoławczego w przedmiocie odmowy uznania aktu za decyzję administracyjną z powodu sprzeczności pomiędzy oznaczeniem organu, który wydał akt, a oznaczeniem organu z upoważnienia którego został akt ten podpisany.
Reasumując, podstawą wydania zaskarżonego postanowienia nie może być stanowisko organu odwoławczego o nieistnieniu decyzji z [...] r. z ww. powodów. Jest to zarazem wskazanie Sądu dla tego organu, co do dalszego postępowania przy ponownym rozpatrywaniu odwołania skarżącego od powołanej powyżej decyzji.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.